Martha's Blogvormig Aanhangsel

Hee HOI!

2008-06-26T03:08:00.000-07:00

It's been tooooo long.

Het was druk; (&) hysterisch. Dus om te beginnen een korte update; ben afgestudeerd (8), heb nieuw werk, ben verhuisd; Den Haag. Heb De Man ontmoet.

Toen alle achter de rug was en het normale leven zich aandiende, (je raadt het al) raakte ik sofort oververmoeid en dat was heel rotte zwaar want dan voel je je klote en waardeloos en helemaal niet of je veel Grote Stappen in de Richting die Je Wilt & Hebt Nagestreefd hebt ondernomen.

En ik was dus mn inlogcodes van mn blog kwijt. En Nynke wist ze ook niet. Maar ineens wist ik ze toch wel weer!

Of moet ik een nieuw blog (zoikietsben.blogspot.com, haagseblog.com...) als een soort new-me-ish iets?

Eerst maar eens kijken of ik het nog wel kan, dat bloggen.

Tot snel!

:)

Als dus je Italiaanse raam stuk is

2007-09-23T11:55:00.000-07:00

Om iets van half twaalf 's nachts kwamen Sanne en ik bij ons 4-sterrenappartement aan.

De Italiaanse Pipo van achter de balie maakte zich direct vrij impopulair bij ons door ons vet veel borg te laten betalen en 50 euro schoonmaakkosten (en de dweilen waren niet eens van goud. Of van platina. Of schoon.) En als we lakens wilden, moesten we b'talen en dekens kregen we niet en als we handdoeken (en dat waren dus theedoeken) wilden, moesten we dokken en we moesten met nog meer voorwaarden akkoord gaan dan wanneer je een huis koopt; en alles was volgens deze onze schuld; wat er ook zou gebeuren stond daar op.

Enfin. Wij naar ons riante appartement.WAH! Laat me niet lachen; het zag er niet uit en was al met al misschien 20 vierkante meter en je moest douchen, wasbakken, bidetten en plassen in iets dat we dus maar de plaskast noemden; het leek op zo'n IKEA-kast met drie delen-schuifdeuren. We besloten echter om soepel met tegenslagen en afzetterij om te gaan (want blijkbaar vechten tegen de bierkaai).

Toen bleek dus dat ons raam niet op slot kon. En we zaten op de eerste verdieping. En het schuine dak liep tot precies onder ons raam.

Dus wij naar Pipo.

Die zei.

'But you have insjurins, no??'

Wij:

'YES, but not against rape.'

We waren verder nog veel geergerd en scholden veel in het Nederlands op Pipo en belden de reisleidster enzo. Maar het mocht niet baten, ze konden het niet maken.

De volgende dag kwamen we terug bij het appartement en toen kwam Pipo heel trots achter zijn balie vandaan.

'So today we fixt your door!!!!!!!!!!!1'

Hmmm dag

2007-09-18T13:25:00.000-07:00

Het was druk en verder was ik ook soms even vrij en dat moet je koesteren. Zo. Nu ik sorry heb gezegd zonder sorry te zeggen, kan ik jullie op de hoogte brengen van mijn avonturen van de afgelopen wekenOKmaanden.

Voornamelijk bestaan deze uit; 2 keer op vakantie (weekje Frankrijk zo'n 2 maanden terug en nunet een weekje Italië). En daar tussenin afstuderen, maar daar zeg ik verder niks over dan: 8.

Frankrijk

Markje en ik vertrokken op een zaterdagavond in de slagregens richting Frankrijk. We hadden heel de kampeerset schoongeschrobt, een tent geleend, koelbox geregeld, klapstoelen gekocht, dikke luchtbedden gecheft en onze ziel aan Beppie verkocht in ruil voor haar auto, so off we went. Na 18 uur hadden we eindelijk verzengende hitte bereikt en dat was wat we wilden. En Harry Potter. Die wilden we ook. En die hadden we ook.

Wij slierden dus zo'n beetje met de auto door intense hitte (en passant hebben we nog gebotst op de parkeerplaats van een supermarkt, maar daar konden we niks aandoen), we waren dodelijk vermoeid en toen bleek dat alle campings vol waren, of we moesten op het plekje gaan staan dat uit hooi bestond en geen enkele schaduw bood. Doei, stomme Fransen, dachten we toen.

We besloten toen om 1 nacht in een hotelletje te gaan slapen; om even bij te komen, dan zouden we de volgende dag wel verder zoeken naar een camping, nu waren we gewoon óp.

Na die eerste nacht dachten we… fuck die tent.

We zijn de rest van de week mooi in dat hotelletje blijven zitten. (lees; hebben als twee speklappen bij het zwembad Harry Potter liggen lezen en door vele, vele tijdschriften gebladerd terwijl de luchtbedden lekker in hun doos in de achterbak lagen te verkleven met zichzelf. Mhihihihihihihiihii.)

De volgende logjes zal ik wijden aan (whoow wat is er met mn lettertype gebeurd!!?111!!1?) de vakantie in Italie. Ik zal jullie dan vertellen :

- Wat er gebeurt als je raam stuk is (met o.a. dat ze je deur komen maken)

- over Gabriella (die normaliter in de hel werkt, maar vorige week ff niet)

- de plaskast

Als zwerver of als clown????

2007-07-15T09:32:00.001-07:00

Freia schetste ooit het dilemma waar veel mensen (ok vrouwen) zich in zullen herkennen. Het antwoord op de vraag: wat zal ik aan doen vandaag? Soms doe je nl. je kledingkast open en alles wat voorheen nog prima & hip was is ineens verwassen, afgedragen, uitgelubberd en stom en je wilt er niet meer (dood in gev...) gezien worden.

Hoe je ook combineert; de vraag die zich op blijft dringen is: zal ik vandaag als zwerver de straat op gaan ... of als clown??

Ik kwam op deze anekdote omdat Nynke en geconfronteerd worden met een soortgelijk dilemma. Onze wasmachine is namelijk stuk. En wij dus moeten kiezen; gaan we stinkend of gaan we bloot? (Gelukkig mocht ik bij Sanne mijn was doen, en heeft zij die net bij mij langs gebracht, compleet gewasverzacht, lekker ruikend, schoon, en net zo mooi gevouwen als mijn moeder het zou doen.) Thanks, hon!

Met extra tzatziki, inderdaad

2007-07-12T11:32:00.001-07:00

Het was vandaag zo'n dag waarop t niet mee zat. Ik had een borrel op nieuw werk afgezegd, waar hele leuke mensen zouden komen, voor een barbeque met oud werk. Ik had er echt zo veel zin in. Hoe zou het met iedereen zijn??

De NS was echter am hasslichsten vandaag. Zo van, als je om 17.00 uit Den Haag weg gaat, dan ben je om 19.00 in Utrecht, en je hebt half Nederland gezien. Toen moest ik dus nog drie kwartier treinen naar de bbq, en overstappen, en ik zou er gewoon veel te laat zijn. En dat trok ik bijzonder slecht.

Ik besloot bedroefd naar huis te lopen en onderweg dan maar een pita tzatziki en gekoold vlees te eten. Het motregende op mijn gezicht, het papiertje om mijn broodje werd slap. Ik had net het hele broodje op, en mijn gezicht gepoetst met een verfrommeld servetje, toen vier jongens me inhaalden.

Een van de jongens zei: "Hee."

Ik zei 'hoi' terug, perste er een glimlach uit en liep in elkaar gedoken door.

Jongen1: "Wil je met ons mee, om iets te drinken op Ledig Erf?"

Ik: "Nee dank je. Ik ben heel naar gezelschap vandaag, ik heb een rotdag. "

Jongen1 :"Je mag best heel de avond tegen me zeuren hoor." *trekt wenkbrauw op van 'ik meen dit'*

Ik: *glimlacht nu oprecht* "Ik heb even een rustige avond nodig."

Hij: "Dan bel ik je als je uitgerust bent."

Ik: "Hmmm, ja ... dat kan wel, ja. ... Ik vind het leuk je het vraagt, ik voel me alleen dus niet zo... ... tsja, gewoon niet zo. En ik heb te veel tzatziki op."

Hij: "Ik vind niet dat je er 'tsja' uit ziet hoor. Ik vind dat je er *keurt* ... áárdig uit ziet."

Ik: "Dank je wel."

Hij: "Een fijne, rustige avond dan. En ik bel je. Dag!"

Ik zei hem gedag en glimlachte terwijl ik de sleutel in het slot van de voordeur stak.

Een nieuw bericht, puur & alleen om M. te plezieren

2007-07-05T09:22:00.000-07:00

Ja. Het is druk. Ik ga er zo ook weer vandoor, bij Erik eten, nicely. Maar eerst dus even een berichtje opdat M. niet meer te kijk staat als iemand die een dierenarts wordt; ooit, hopelijk en dankzij stukjes alhier te kijk staat als iemand die gieren negeert en spinnen slaat.

M. had op zich wel goede argumenten om te pleiten voor een nieuwe post. Hij zei: "Martha, dat stukje over die spin staat al 750 jaar op je log, en dat is bijna zo lang als de gotische Dom in Utrecht staat, en ik ben het zat, want al mijn vrienden zitten te studeren voor de laatste tentamens en als studieontwijkend gedrag kijken ze dan her en der en dan vinden ze jouw blog en dan snappen ze dat ik M. ben, omdat mijn naam met de M. begint en jij mij kent. En OK! ze snappen het ook omdat ik iemand ben die dingen doet waarover het goed bloggen is, en ik word er dus soort van op aangesproken op plagerige toon."

"En ohja," voegde hij nog toe. "In de tussentijd heb ik alweer een paar tentamens gedaan en weet ik dus alweer vet veel meer van dieren dan toen je dat vorige schreef, dus nu had ik één en ander waarschijnlijk heel anders aangepakt."

Voor jou, dus, M.

Als dieren je belagen bel M. dan niet, deel 2

2007-06-21T03:59:00.000-07:00

M. en ik hadden net het eerste seizoen van '24' uitgekeken, toen ik mij herinnerde dat er een spinnetje op het plafond boven mijn bank zat. M. is iets langer dan ik, dus dat gebruikte ik als excuus om de achtpotige door hem te laten verwijderen. (Én M. wordt dierenarts, én toen met de gieren bij de beep liet hij me ook al aan mijn lot over... he owed me!!)

Ik: 'Hee. Wil je die spin weg doen?' *wijst op het plafond*

M.: 'Sure.' *Neemt nog een grote slok en zet nonchalant zijn glas neer*

M. klimt op de bank, pakt een kussen van mijn bank en geeft de spin een hengst.

M. (tevreden): 'Zo.'

Ik: *boos / verwilderd de gordijnen en vloer afspiedend* 'Ja, maar waar is hij nu?'

M.: *pakt glas weer en drinkt door* 'Weet ik niet, maar hij is van het plafond, dat wilde je toch?'

Ik: 'Ja, grote súkkel. Maar ik wil m niet op de vloer of in mijn gordijn ... dan kan hij nog beter op t plafond zitten. Je moest hem WEG doen, niet ergens anders in mijn kamer.'

M.: 'Oh dat begreep ik niet.'

Ik: 'KGGGG!!11!!'

(& als ik de kans krijg, doe ik Olvarit op je hoofdkussen)

Het contact dat ik zoal met de mede-nazaten van mijn ouders heb

2007-06-13T02:26:00.000-07:00

Mijn oudste broertje en ik blijven nauwkeurig op de hoogte van wat de ander zoal doet. Tegenwoordig doen we dit per sms. Maandag:

Ik: Put your hemd up 4 Numansdorp. The universiteitsbibliotheek, a lovely city.

R: Het is maandag, het zonnetje schijnt, ik heb mijn ene auto verkocht en mijn andere auto is stuk!! Kortom: het is hier fantastisch. Succes daar, je broer.

Ik: Ik heb gehoord dat ' rolschaatsen naar je werk' het nieuwe roze is. En ' Door je vader worden gebracht' de bom. Doe dus je hemd omhoog daarvoor.

R: Nee ik mocht de Trajet van H. [dat is onze papa, bitchezz] lenen. Bovendien heb ik na de verkoop van die auto wat losgeld voor een taxi.

Ik: ... Heb je H's Trajet verkocht?

R: Ja, tijdens het rijden heb ik hem verkocht aan een man tegenover mij.

Ik: You flirt.

De aflevering dat Martha bijna dood ging in de beep

2007-06-08T01:51:00.000-07:00

Gisteren had ik me weer op een drafje naar de UB begeven om door te componeren aan mijn schrijfsel.

Ik keihard bezig. Toen was het half een en wilde ik eten. Toen was ik dus mijn lunch vergeten, sjit, maar soit, er is hier ook genoeg te koop. Toen was ik dus ook mijn geld vergeten. Wat doe je dan als vrouw? Inderdaad; je zet je puppy-ogen op en gaat na welke man je graag uit je misery zou komen redden.

Er waren 3 gegadigden; M., F., en J.; je zou denken, dat moet lukken!! (Nou, vergeet het, alles bij elkaar opgeteld kreeg ik ongeveer min 23,7 op het rekest.)

Ik stuurde de sms: HELP! Ik zit zonder geld en eten in de UB en de gieren zwermen al voor het raam waar ik naast!! Kan jij me komen redden?

De respectievelijke antwoorden van de heren waren:

M: Ik ben aan het thuiszorgen, om 16.00 ben ik wel in de bieb... Denk ik. Misschien trouwens wel wat later... Succes he? Doeg! (Dreigen met onterving hielp niet, trust me, ik heb t geprobeerd.)

F: Ik reed net heel hard in mijn auto langs de Uithof, maar ben inmidels dus alweer lichtjaren verderop. Hou vol he? Doejjjjjjjjjjjjj

J: Ik was daar, maar ben net thuis. Als ik jou was zou ik naar de theologie-sectie in de bieb gaan(6e verdieping) en daar een nerd met een familiebijbel KO slaan en dan zijn brooddoos pikken. Daar zitten vast lekkere hosties in. x!

En nu hou ik er over op

2007-06-07T02:39:00.000-07:00

Want pffffffffffffffffffggggg, ik & mode.

Mode in de UB

2007-06-07T02:16:00.000-07:00

Nu ik er toch over bezig ben. Wat moet je in sjiess-naam aan naar de bieb? Ik heb t er al met Nynke over gehad, maar we komen er niet uit. Je wilt namelijk in de joggingbroek, met je uitgekauwdste gaten-sjirt met zo'n uffen-staart ergens schuin aan je hoofd, die kant op. Het is nl zeer belangrijk dat je geen andere zorgen aan je hoofd / lijf hebt (in vorm van knellende schoenen of een broek met een schrijnend naadje) dan STUDIE.

Maarja. Er komen dus ook andere mensen in de bieb. En docenten. En uitgekauwde t-shirts zitten dan wel lekker, maar ze schijnen door. En je moet ook 'onderweg' om in de bieb te komen.

Ik zeg; dilemma.

Meer modetips

2007-06-04T02:42:00.000-07:00

Jaja, ook mijn eenpersoons- (en 17-guppyvis) huishouden moet ik draaiende zien te houden tussen alle een-jonge-vrouw-met-baan-en-studie-beslommeringen door. Ik hou van netjes dus opruimen, dingen weggooien, schoonmaken en vooral 'stapeltjes maken' vind ik de bom. Maar er is meer. Zo is het best belangrijk dat ik er een beetje toonbaar uit zie. Vind ikzelf. Want hee, als je geen zelfvertrouwen hebt (en dat heb je alleen als je er ok uitziet), dan houdt niemand van je (mijn moeder heus wel, maarja met haar kan ik nou eenmaal niet trouwen).

Om 'er ok uitzien' in zo min mogelijk tijd voor elkaar te krijgen; strijk nooit. Mijn modetip is dan ook; koop bloesjes die zo strak zitten dat er geen kreukel in kan, al zou de bloes het nog zo graag willen.

Aldus. Tips van jullie zijn van harte welkom; vooral als ze tijdbesparend zijn.

iks iks M

Wij volgen echt niet elke modegril (we hebben ook geld nodig voor bijvoorbeeld wonen)

2007-05-30T03:58:00.000-07:00

Sanne is ziek. Om te voorkomen dat ik dat ook word, praten we over de MSN. We hebben het altijd over interessante dingen, maar dit was wel echt een juweel van een conversatie, tsjek voor jezelf:

Ik: Wat heb je gedaan vandaag?

Sanne: Nah, pfff ... beetje Marie Claires gelezen.

Ik: OH, en??????????????? Wat moeten we aan deze zomer???????????????????????????????????? (pen en papier in de aanslag)

Sanne: Ik had ouwe. Dus ik weet alleen hoe we er afgelopen winter uit hadden moeten zien.

Ik: Dat wil ik denk ik niet weten...

Sanne: (onverstoorbaar) ... We hadden dus hakken van 10 cm minstens moeten hebben.

Ik: Ik ben blij dat je daar nu pas achter komt. Als ik dat eerder had geweten dan had ik heel de winter binnen moeten blijven van schaamte.

Sanne: Of van hoogtevrees.

Nynke & Martha aan de ochtendkoffie

2007-05-29T05:59:00.000-07:00

Vanmorgen.

Nynke: "Yo, koffie?"

Ik: "Hell yes."

Wij: "Djiezz, dat slaap dit soort dingen met je haar kan doen."

Hier komt geen huilen van

2007-05-23T07:21:00.001-07:00

In de categorie 'Mensen die ik ken die echt dingen kunnen' . Ik ken Richard. Vol bewondering luister ik al jaren naar alle slimme zakendingen die hij verzint & met passie uitvoert. Zelf zou ik het allemaal nooit bedenken.

Ok, ik kan weer andere dingen dus ik word er niet depri van ofzo. Ik bedoel; ik draai pannenkoeken om met een driedubbele salto (en als Richard dat probeert blijven ze tot nu toe altijd aan het keukenplafond plakken, dussssss...)

Maar nu heeft hij weer iets bedacht: www.ruilen.nl Ik zeg WOOOT! En ik zeg dat niet alleen, want vanavond komt Richard op 3FM bij dj Michiel (19.00; dus pump up da volume, bitchez). EN; het aller-, aller-, allermooiste; je kunt nu al bieden op iets wat Michiel op www.ruilen.nl heeft gezet ... namelijk zijn:

BADEENDJESSLEUTELHANGER!!!1!!111!! (Ik gooi zelf mijn gewatteerde nordic walking stokken in de strijd, dus je moet wel met iets goeds komen.)

Easy on the new things

2007-05-23T00:40:00.000-07:00

Momenteel zit ik, net als Nynke, heel veel in de bieb. Ik schiet goed op met mijn magnum opus, maar het valt me zwaar; laatste loodjes enzo.

Ik ben dan ook niet tot veel in staat, sociaal gezien. Ik zie momenteel alleen de mensen die mij ook velen als ik door een tv-programma heen praat, omdat ik ineens een *flits* door krijg van iets dat in mijn scriptie kan, mag, MOET. (Waarna ik brabbelend richting de computer schuifel, met koorts in de ogen, om vanalles te typen, knippen en plakken.)

Het voelt of ik een ei aan het uitbroeden ben, wat dood gaat als ik het te lang alleen laat. Ik MOET heel de tijd typen, lezen, schaven en vooral heel veel malen.

Het spijt me dus dat ik niet zo sociaal ben. Dat ik weinig bel en mail en soms niet heel veel belangstelling aan de dag weet te leggen voor wat er nog meer in de wereld gebeurt. Nieuwe indrukken kan ik niet heel best verwerken.

...

Ik kan alleen echt niet wachten tot ik jou leer kennen, Eli, ik vind het zo leuk dat je er bij bent!!

De deeltijdloge had zitting

2007-05-20T13:14:00.000-07:00

In café DeRat troffen Gerhard en ik elkaar. Nog druipend van de regen kusten we elkaar op de wang, rook prikte in mijn ogen, we zeiden: "het is lang geleden". Buiten was het donker. We namen plaats aan een klein tafeltje bij de deur en dronken Chouffe.

De deeltijdloge had eindelijk weer zitting.

Van 9-11 krijg ik gewoon geen genoeg (laat mij)

2007-05-14T02:51:00.000-07:00

Zo, het was dus tof.
Veel gezien, gedaan en goed bijgekletst. En weer eens bleek; het gezelschap maakt je reis echt de moeite waard (een bloemlezing).
- Broet (uiteraard, want hem ging ik bezoeken)
- Thomas de Duitse journalist, die een perfecte vliegtuighomie was. Hij werkte op 9-11 in New York voor de ARD. Telefonisch deed hij verslag van wat hij zag. "Mijn vrouw riep me terug uit de lift, dat ik moest komen kijken. Eerst dacht ik nog aan een gewone brand, wij woonden destijds aan de ' andere kant', niet aan de kant waar de vliegtuigen de toren binnen vlogen. Pas toen het tweede vliegtuig naar binnen ging, en die vuurbal om de toren sloeg, begrepen we dat het echt mis was. Ik was op dat moment de enige ARD-journalist hier in New York. Voor zowel radio als tv moest ik verslag doen, 56 uur heb ik aan 1 stuk door gewerkt, het was ongelofelijk." EN Thomas heeft al heel vaak mijn ultimate idol Kofi Annan geïnterviewd. "Ik zag hem altijd in New York, maar laatst was ik toevallig in Duitsland toen ik bij een persconferentie met Kofi moest zijn. Het is zo'n vreselijk aardige man. Kofi zei ' kom je nou echt dat hele stuk uit Amerika om mij hier die vraag te stellen, ik mag toch hopen van niet.' "
- Verder ontmoette ik 2 mensen die Nitin heten. 1 was wel ok, maar verder niet heel bijzonder. De ander was wel erg leuk. De leuke vertelde dat hij jarig was (en liet zijn paspoort zien om te bewijzen dat het echt zo was) en vertelde dat hij bij Ivanka Trump in de klas had gezeten en van Mauritius kwam en dat hij klasgenoten had wijsgemaakt dat ze daar nog altijd in bananenbladeren rondlopen (en deze leugen zelf weer was vergeten TOTDAT zijn klasgenoten bij hem langs wilden komen in de vakantie en naar hem toe kwamen met het verhaal dat er rotte weinig boten van het vasteland naar Mauritius gaan. Toen Nitin vroeg waarom ze dan niet met het vliegtuig kwamen, zeiden ze ' jamaar jij had gezegd dat jullie op Mauritius niet wisten wat dat was en dat jullie nog in bananenbladeren liepen etc.) En deze Nitin wilde met me uit en stelde voor om te gaan... voetballen, maar ik ben daar geen ster in.
- De Pool met wie ik uit lunchen ging. Hij werkt vlak naast Ground Zero. Ook op 11 september 2001 al. "We hoorden eerst alleen heel veel lawaai, toen we gingen kijken wat er aan de hand was, zagen we ineens het tweede vliegtuig de andere toren binnen vliegen. Toen moesten we rennen, het gebouw uit en weg, weg, weg. Het ergste was het om de mensen uit de torens te zien springen. Echt afschuwelijk was dat, dat ze soms hun koffertje nog vast hadden... Wij hebben heel veel geluk gehad, want ons gebouw was vreselijk beschadigd, we hebben 4 maanden ergens anders moeten werken."
- De pistolen-oma die naast mij zat op de terugweg in het vliegtuig. "I live near Philadelphia, and I never leave the house without my gun. I have a licence. And you can't just shoot anyone you know, but if they come up to me, I can tell you honey, I won't hesitate." Bijna 70 jaar dus.
En zo nog meer, maar ik moet ook nog wat andere dingen doen, dussssssssss later!

The Big Apple

2007-05-02T04:32:00.000-07:00

Ik ga zo naar New York, daar is nl. mijn broer, oftewel Hendrik de Eenzame Vis in een Boom (http://hendrikdeeenzamevisineenboom.punt.nl/). Ik ga ff tien dagen thee bij m drinken.

Ik heb alle echt belangrijke dingen op mijn bed gegooid, die werk ik vanavond met een shovel mijn tas in, en ik heb verder ongeveer 47 miljoen minikrentenbollen, dus ik zeg, 'kom maar op NY-bitchez'.

Tot straks, Roelof! (& ohja, je hebt de groeten van Oma)

Sista

Ziekte van Pfeiffer

2007-05-01T00:58:00.000-07:00

We zaten in de tuin toen Oma vroeg hoe het met Griet is.

Oma: "Ze heeft toch de ziekte van Pfeiffer?"

"Klopt", zei ik. "Maar het gaat goed met haar hoor. En ze is hier, dus u kunt zelf aan haar vragen hoe het met haar is."

Oma: *vertrouwelijk, met een hand op mijn arm* "Nee, daar gaat het niet om. Weet je wat het is? Ik denk dat ik misschien ook de ziekte van Pfeiffer heb..."

Ik: "Waarom denkt u dat dan?"

Oma: "Nou, als ik ben opgestaan en ik heb een paar dingen gedaan, dan moet ik even gaan zitten want dan ben ik al moe. Dus ik dacht 'misschien heb ik dan ook de ziekte van Pfeiffer', want Griet had dat ook en zij was daar heel moe van, toch?"

Ik: "Ik denk dat dat wel mee zal vallen, hoor, met die Pfeiffer. En u heeft toch ook geen keelontsteking ofzo?

Oma: "Nee, dat heb ik niet." *peinst wat voor zich uit*

Ik: *hoe breng ik dit tactisch??* "Ik denk dat het komt omdat u 91 bent..."

Oma: "Zou je denken?"

Ik: "Ik denk het wel, ja."

*Oma weegt eea tegen elkaar af en besluit dat 91-zijn niet de oorzaak van haar vermoeidheid is*

Oma: *neus in de lucht* "Ik ga het toch nog maar eens aan de dokter vragen."

Dagen in parken

2007-04-16T03:51:00.000-07:00

Zaterdag was ik met Maeb en A. te A. in park Sonsbeek, hetgeen mijn Arnhembeeld een positieve impuls heeft gegeven. Want eerst dacht ik, als ik aan Arnhem dacht: *ok, soms moet je weten wanneer je ff niet je meningen moet ventileren aangaande geboortplaatsen van anderen, en ik heb makkelijk praten, want hee, ik kom van oorsprong uit het leukste dorp van Nederland, volgens TMF-kijkers dan tenminste, en die hebben niks met Maurice de Hond te maken, dus hebben ze waarschijnlijk wel gelijk...*

Zondag lagen we met kleden en heel veel tijdschriften en heel, heel veel drinken in Lepelenburg. "Een pleisterplaats voor mislukte circusartiesten", zo beschreef Freia het park + daar aanwezige publiek, en ze had gelijk.

Hopelijk was jullie weekeinde ook zo goed.

Dit nadeel heeft vele, vele voordelen

2007-04-13T01:20:00.000-07:00

Mijn tutorial is nog steeds niet af, maar het is dik in orde met o.a.:

- de was

- de afwas

- de handwas

- de meubels staan in de was

- het watergeven der planten

- stofzuigen

- het proberen van nieuwe haardrachten & make up

- het kijken van Little Britain

- bijkletsen

- waaruit bleek dat het ook prima in orde is met: Moeder & de rest van de fam., Freia, Sanne, Markje, Nynke, Oma, nog steeds met Freia en met Katja

- klusjes in het algemeen

- mijn laarzen (want dus gepoetst)

- mijn blog, want in de tijd van de baas (op dit moment is dat zonder twijfel de tutorial) lekker bijgewerkt.

Ja, je snapt t pas als je m begrijpt. En dus weet jij dat ik nu weer verder moet.

doei!

1 brood is geen brood

2007-04-10T00:11:00.000-07:00

Sanne en ik deden een paasdiner. Dito ontbijt en brunch vonden we afgezaagd (en we moesten studeren, dus ja) en met het diner kan je gewoon ongegeneerd meer wijn drinken, dus tel uit je winst en maak een agenda-notitie voor volgend jaar om hetzelfde te doen.

Ik: 'Ik neem dan de borrel mee, als jij boodschappen voor het eten doet.'
Sanne: 'Dat lijkt mij ok.'

Toast en tappenade was een beetje afgezaagd, dus ik dacht; ik bak een paasciabatta. Dat gaat zo: maak het deeg zoals op het pakje staat. Doe het dan op een bakplaat, in een ovaal-rondje en trek er twee oren aan. Dan bakken, en ok, het leek uiteindelijk meer op een eland, maar ... laat me.

Ik kwam trots met mijn baksel bij Sanne aan, plus wijn plus een dip-mix waar je zelf olijfolie bij moest doen, ik zo:

*graait haas-brood uit tas*'TADAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!'

Sanne kijkt verschrikt naar het elandenhoofd van brood.

Ik *na de pijnlijke stilte*: '... Het is een paashaas.' *Maakt een onze-enige-echte-eigen-Leontien-gebaar*

Sanne: 'Hmmm, een paashaas... jaja ... maarehm. Ik ben dus ook een brood aan het bakken. Of eigenlijk twee broden.'

*Wij bewonderen elkaar even in stilte, want een brood bakken is een hele klus per slot van rekening.*

Sanne: 'Nah, boeien, laten we allebei keihard aan een oor van jouw haas-brood-eland trekken!!!!!!!!!'

Dat was een goed idee van Sanne.

Casema verdient een klap met een tak

2007-04-03T04:15:00.000-07:00

Gisteravond ging ik keihard typen, want dan mocht ik om half 9 van mezelf Grey's Anatomy kijken. Toen kwamen om 20.10 wat huisgenoten langs, van ' heej, doet jouw tv het ook nie meer?'.

Ik van nee ARG niet weer. *Om een of andere reden in Casema er nl. van overtuigd dat wij onze rekening niet betalen, wat een vuige maar hardnekkige leugen is, die er helaas in resulteert dat wij met enige regelmaat door them bitchezz worden afgesloten.* (Nynke faxt & belt ze dan steeds en dan zeggen ze sorriesorrie en we doen een spoedaansluiting, dus overmorgen hebben jullie wel weer beeld, waarschijnlijk.)

Maar Grey dus. Toen belde ik met M. die wilde net Grey bij mij komen kijken, metroman als hij is. Dat kan niet, zei ik toen, want de Casema etc. Hij zei toen van ' laten we dan bij mij kijken'. Dat was een goed plan en we hadden nog 9 minuten, dus dat konden we best redden. Uiteindelijk kwamen we 9 minuten te laat bij M. aan want ik had gedouched en wilde niet roodgevlekt de straat op en dat duurt gewoon even. (En M. ik had gezegd dat je ook door mocht fietsen, dat ik er dan zo aan kwam, maar je wilde zelf wachten dus geef me niet die wenkbrauw, wil je?)

Toen keken we dus Grey en het was ZOOO gaaf. Maar toen viel bij M. het beeld weg, dus wij tv uit, tv weer aan (keer 10), zap zap zap zap zap, kanaal opnieuw instellen, ros op de zijkant van de tv. Maar alleen Net 5 deed het niet en wilde het ook niet meer doen, pas na een kwartier floepte het beeld ineens weer terug, een mirakel, niet?

Toen ik thuis kwam (snel tijdens het stukje Hart van Nederland (over kuttelevisie gesproken, sorry Mam), toen deed de tv het weer en kon ik nog het einde van Armageddon kijken ook!!!

Het is inderdaad geen herfst, zomer of winter

2007-04-02T10:35:00.000-07:00

Oh, die lente! Van dat je met de balkondeur open kan slapen en dat je als je naar werk fietst weer langzaam de naam 'TRUUS' aan de overkant van het water ziet verschijnen; geschreven in narcissen. En dat er veel meer vogels zijn, en dat ze elkaar zo veel te vertellen hebben. En dat de terrassen op je stoep vol met blije mensen zitten. En dat je fietst en mannen naar je fluiten.

En het allerleukst is, dat alleen de madeliefjes die in deze tijd van het jaar bloeien, altijd naar je terug knipogen.

Die ene keer dat Maarten en ik een goede hand hadden

2007-03-25T12:52:00.000-07:00

Maarten en ik moesten toegeven dat we niet konden pokeren. De rest van de aanwezigen, voornamelijk jcT, vonden ons echt, maar dan ook echt losers en wilden niks met ons te maken hebben, dus waren wij een team.

M. legde Maarten en mij uit hoe poker gaat. Dit deed hij door middel van een op een enveloppe gekrabbeld schema (wat er uit zag als de ondervraging van iemand die een overdosis lachgas had gehad, NAMELIJK:)

HHAA

BVHA !

hhaaa (!!!!)

etcetera.

Hier konden wij dus volgens alle aanwezigen precies uit opmaken wat we konden met onze kaarten en wat veel was en wat slecht.

Maarten en ik snapten er weinig van, overlegden veel -met zorgelijke gezichten- en zetten op de bonnefooi plasticen plakjes in, want daar speelden we om. Binnen een kwartier kon geen mier meer een fatsoenlijk potje met ons schamele stapeltje plastic plakjes sjoelen en al snapten we er niet veel van, we hadden wel door van 'dit is dus niet goed'.

Toen hadden we dus ineens 2 heren. We wilden iedereen wel klapzoenen, maar dat is zeer ongebruikelijk dus pleegden we zoals meestal zorgelijk overleg, compleet met handengewring en weesgegroetjes.

OK de korte versie: We begonnen voorzichtig in te zetten en uiteindelijk zetten we ons plakje van 20 (ARG, VÉT VEEL!) in, wat echt een geweldige investering was, maarja we wilden M. en Haakje leegspelen en dus namen we deze walk on the wild side.

Toen kwamen er kaarten (3) en nog een kaart en nog 1 en toen lagen er 5. (En ik wist wat M. had, want die lette niet op en was nonchalant en dacht dat ik te vertrouwen was, maar hij had dus een aas en een 10 wist ik(hehehe!). ) Hoe dan ook, wisten Maarten en ik; deze slag is voor ons (& morgen zitten wij op de Bahama's).

Hoe het nou precies ging, snap ik nog steeds niet, maar ik weet dat Haakje alles zou doen om M. te benadelen en hem dus zeker niet met een voordeel had laten wegkomen als M. er geen recht op had gehad, maar M. won dus van ons Maarten en ik dachten WTF!

(en ik denk dat nu dus nog steeds)

Gore rotvogel

2007-03-22T06:53:00.000-07:00

Mijn balkon is zomerklaar. Heerlijk; ik heb het keihard gepoetst en geschrobt en de plantjes hebben nieuwe aarde gekregen. Ik kan niet wachten tot het warm genoeg is om weer op mn balkon te barbequen en te zonnen en lezen en wijntjes te drinken (jullie weten hoe goed dit is, -of jullie weten dat niet, in dat geval; neem van mij aan dat dat goed is.).

Nu is alleen een vogel mij magna aan het ergeren. Die komt elke nacht langs en graaft mijn halve plantenarsenaal om op zoek naar wormen ofzoiets. En die vogel is dus niet heel netjes. Ik heb al een paar keer 's ochtends de aarde terug in de potten gedaan, maar gisteren was ik het zat.

Geen halve maatregelen dus. Ik heb the A-team gebeld.

Die zeiden van: "Leg overal bakstenen op de aarde. Knappe vogel die die weg krijgt."

Dat heb ik dus meteen gedaan en wat denk je: ik heb geen last meer van die vogel(s) gehad. Echt. Binnen twee dagen was ik uit de ziektewet, deed ik weer de macarena en at ik als vanouds twee stuks fruit per dag.

I love it when a plan comes together.

Zwart met gouden glitter sokken

2007-03-21T02:02:00.000-07:00

Laatst had ik een shirtje gekocht, donkergroen met een goudenglitterafbeelding. Die had ik dus gewassen samen met wat zwarte kleding, waaronder sokken. De gouden glitters zitten nu op al mijn kleding.

Daar geef ik niet heel veel om, hoor. Ik bedoel, als ze me daarom niet willen, dan kan ik - zo zag ik vanmorgen bij Goedemorgen Nederland- nog altijd naar de site www.wijhorenernietbij.nl gaan om daar lotgenoten te zoeken die ook outcasts zijn omdat zij gehuld in glitterkleding door het leven moeten. In gouden glitterkleding, dat wel; want anders horen ze er natuurlijk niet bij.

Ik tel net dat ik maar 5 gouden glittersokken heb i.p.v. 6, dat is dan wel weer jammer.

Ik verklaarde hem de liefde, namens ons allen, graag gedaan

2007-03-19T05:30:00.000-07:00

De man uit de Albert Heijn-reclames, ik schreef al eerder over hem, komt in Nynke en mijn ... Albert Heijn. Hoe mooi kan je het krijgen. Hij komt overigens ook in onze groene winkel, maar dat terzijde.

Van t weekeinde zag ik m weer in de Ap. Ineens kreeg ik een inval waarvan ik meteen wist: 'dit is leuk bedacht maar echt typisch iets om NOOIT ook daadwerkelijk te gaan doen'; nl, aan de man gaan vertellen dat hij die reclames zo leuk doet, terwijl hij op zijn vrije zaterdagmiddag boodschappen aan het doen is.

Maar ik deed het toch. Llllllekker puh.

Ik: 'Hoi meneer, u hoort het vast heel de tijd, maar u bent echt zo leuk in de reclames. U doet het echt heel leuk. Echt.'

Hij: 'Dank je wel, wat aardig dat je het zegt. Leuk om te horen.' *glimlacht heel aardig*

Ik: 'Oh, en mijn vriendinnen vinden u ook allemaal leuk.'

Hij: *opgetogen* 'Wow, nou doe ze dan maar allemaal de groeten.'

Ik: 'Okay.' *frutselt aan tas, maar kan echt niks meer bedenken* 'En, doei.'

Hij: 'Dag!'

Dus, jullie hebben de groeten!

De keer dat M. en ik The Godfather Trilogy gingen kijken

2007-03-18T12:50:00.000-07:00

Eerst aten we uiteraard spaghetti. Met rode saus en gehaktballetjes. En dan moest de spaghetti rondom liggen en de saus en de ballen in het midden; the hight of Italian spaghetti sophistication.

Na het eten deden we dvd 1 in de speler. Vervolgens ging het een uur of 5 ongeveer zo:

M.: Is dit nou de jaren '30?

ik: Ik denk '20.

Film: It is 1946...

Wij: *schaamrood*

...

ik: Hee. Die nu dood is. Die ging net op weg om de man van zijn zus in elkaar te slaan omdat die zijn zus in elkaar sloeg, toch? Ik snap het niet.

M.: Ja, ik dacht ook dat hij iemand dood ging maken, die nu dus zelf dood is... *fronst* Ik snap het ook niet.

...

M.: Hee, die daar rent, die was toch gewurgd?

ik: Ja. Huh??

...

ik: *ogen tot spleetjes, wijst naar het beeldscherm* Volgens mij... is híj belangrijk. Ja, maar echt, want

M.: Ik denk van niet, want kijk, hij wordt doodgeschoten.

...

na film 1

M.: Ik ga ze mooi niet allemaal kijken.

ik: Hell no.

De kringen waar ik mij zo nu en dan in begeef

2007-03-06T02:43:00.000-08:00

In geschiedkundige kringen begeef ik mij over het algemeen studiegewijs. Maar vanavond. Dan mag ik aan de (gespierde, half bruine, half witte want oa verdienstelijk wielrenner) arm van Erik mee naar het gala van de UHSK. Hij is voorzitter van deze shizz en aan de arm van de voorzitter word ik *dat is algemeen bekend* graag als date gesignaleerd.

Het thema van het gala is 'de jaren '50'. Om het feit 'gala' te combineren met 'jaren '50' heb ik (gehuild en gehuild en iedereen gebeld en ik was ra-de-loos en) gekozen voor een outfit die luidt als volgt:

plooirokje hoog in de taille,

bloesje in rokje,

leuke zwarte schoentjes en

dan haar met haarband en n beetje krullen;

dit is fifties n'est ce pas?

Het plooirokje is goud met zwart en t bloesje ook; dat is dan het gala-tintje.

Commentaar / suggesties? Graag snel reageren commentgewijs of je mij-opfleurende-50's-attributen gewoon in mijn brievenbus doen.

Pasfoto is antwoord

2007-03-05T02:04:00.000-08:00

Mijn comments doen het weer, en dus is de zon gaan schijnen en is het weer leuk om te loggen!!!! En tsjek uberhaupt mijn digi-surrounding. Hee, ik heb alleen geen links meer zie ik.

In elk geval, dat komt wel weer in orde.

Dus, gimme comments, mensen en wel volop. Pasfoto = antwoord!!!!

Verder. Ik ben weer aan het werk, na 6 weken niet-aan-het-werk. Het is tot nu toe OK, alleen al de oude mails met onderwerpen als 'Hup naar huis, want weeralarm!', en die over migraties van de mailserver die dus keer op keer zijn uitgesteld en allemaal verjaardagen & bijbehorend gebak wat ik heb gemist. Nu pas blijkt hoe weinig mail eigenlijk maar lang houdbaar of uberhaupt interessant is. MAARJA.

Opschonen dus en zo maar eens met Henk praten om te kijken wat ik moet gaan doen in ruil voor loon.

Zielig persoon aka Moi

2007-02-25T11:44:00.000-08:00

Op hoe zielig ik was.

Ik ging dus maar bij mezelf commenten, omdat ik nhhhhhhhhh-óóóóóóóóóit meer comments kreeg. Dat leek me niet goed voor mijn cool en ook niet voor die van mijn blog.

Ik dacht van 'ligt het aan mijn beperkte onderwepskeuze'; dat zou heel goed het geval kunnen zijn. En ik dacht: 'Zijn mensen uitgekeken op mijn taalgebruik' ('ben ik de enige die soms daar om moet lachen écht de enige (even hoe low ga ik door hier toe te geven dat etc.)???'

MAAR Waarschijnlijk dus wel ja.)

:''''(

Al t bovenstaande is waarschijnlijk-mogelijk in meer of mindere mate waar. Maar toen ik dus bij mezelf probeerde te commenten, kwam ik er ook achter dat de comments stuk zijn en dat daar ook een deel van de oorzaak van het uitblijven van comments kan liggen.

Volgende deel van hoe zielig en hulpeloos ik ben; hoe fix ik dat? (Comments / adviezen graag bij Nynke achterlaten, tnxxxxx)!

JHAAAAAAA! Carnaval!!!

2007-02-21T14:37:00.000-08:00

Eerst wist ik het niet zo met carnaval, maar sinds een paar jaar is het JHAAAAAAAAAAA!!!

De hoogtepunten van dit jaar:

- De aanwezigheid van zowel Hulk Hogan als Spiderman in het dorpshuis van Esch. We hebben met passie geprobeerd een ultimate fight tussen hen te laten gebeuren, maar je voelt de 'helaas' al aan komen; en je hebt gelijk. Hulk Hogan kende Spiderman namelijk en ze waren vrienden en Spiderman was "trouwens allang weg" tegen de tijd dat we HH in de hoek gedreven hadden. Gemiste kans, ik had nl. echt geen idee wie er zou winnen als ... WOEH!! ... *trilling over hele lijf*, wat denken jullie??

- Ik kreeg bier in miniglaasjes omdat ik een mietje was.

- De opa's waren er weer. En Markje danste met ze. En ik niet.

- Café De Tijd.

En momenteel ben ik ziek, maar wat wil je??

hói!!

Ik leef ook in afwachting van

2007-02-14T04:53:00.000-08:00

Ik heb vandaag al twee valentijn-gerelateerde digitale berichten mogen ontvangen -hoezee-; eentje van E. van mijn werk (líef), en eentje van Gerrit de uitbener *annex* taxichauffeur-met-sleepvoet. Gerrit, net als alle voorgaande jaren; ik ook met passie van jou.

Mooie oogst, ik ben bijna tevreden... er mist alleen nog één dingetje.

M. was laatst skieen, en toen keihard op zijn bek gevallen. Met zijn arm op een steen; grote wond, bloeden. Toen ik m weer zag, was de wond inmiddels een grote korst. Toen ik m daarna nog een keer zag, was er nog een klein korstje over; in de vorm van een hartje. Ik zei dus tegen M. "Je hebt een hartjes-korstje." M. bestudeerde zijn elleboog en zei toen: "Die heb ik speciaal voor jou zo geknaagd."

Van de week zag ik M. weer. "Hee, je korstje is weg," zei ik, toen hij zijn mouwen oprolde. "Klopt," zei M., en hij ging verder met de afwas.

Vlak voor hij weg ging vertelde M. na lang aarzelen het volgende. Namelijk. "Ik had heel voorzichtig met het korstje gedaan. Toen hij er af kwam, was het dus nog steeds dat hartje. En ik had dat dus speciaal voor jou bewaard. Ik wilde m dan in een envelop doen en in de bus gooien met verder niks geen briefje ofzo; alleen het hartjeskorstje. Maar ... ik ben hem dus kwijt geraakt. Erg he?"

Maar even; ALS M. da had gedaan, dan was dat echt mijn mooiste valentijnsding aller2007 geweest. By far!

De zesmiljoenste hit via google op 'avocado+magnetron'

2007-02-13T11:20:00.000-08:00

Want Het Is Dus Waar!

Vorige week at ik bij Sanne en ze had zo'n avocado gekocht die dan ineens als je thuis komt een steen is.

Ik (totaal out of the blue, maar ik weet echt niet wat me bezielde): "Die kan je dan toch in de magnetron doen?"

*Sanne en Martha kijken in een oorverdovende stilte de kamer en keuken rond om te zien of iemand anders dan Martha dat zei. Dat was dus niet zo, ik zei dat. Na een minuut van stilte en oogbalverrekking opperde Sanne:*

"Laten we het googlen. Dan doen we 'avcado+magnetron+eureka' en dan bij 'woorden die ik niet zoek' vullen we dan in 'ramp'?"

Het was de beste optie, en aldus.

Het Kon Dus Echt!!!!!!!!!!!!!!! Je krijgt for real hits en die zeggen dat het KAN!!

Dus wij dat ding in de magnetron, vol vermogen, vol vertrouwen, je kent ons.

Als je hem er dan uit haalt, is hij echt zacht(er), en je kan er ook heulleuk mee ... tsja ... soort van tafeltennissen/jongleren, 'ieh, ieh, ieh'-roepend, omdat hij dus wel godseheet wordt en je dus je handen fikt *galore* als je m triomfantelijk uit de magnetron pakt.

Mijn moeder is niet snel bang

2007-02-08T05:29:00.000-08:00

Laatst logeerde mijn moeder bij mij. Een heel weekeinde!! Van mij!!! Wahaha!!

Het was heel gezellig, tot we op zondagmorgen tijdens een stadswandeling omzwermd werden door ontsnapte schreeuwende hooligans. Politie overal, met honden en blaffen en ME. En wij dus. Ik stelde voor om even in een café te gaan schuilen tot ze voorbij waren. Toen zei mijn moeder dus, for real: 'Nee joh, thuis maak ik zoiets nooit mee, laten we nou even blijven staan en kijken wat er gebeurt!!!'

De hooligans werden als de stieren in Pamplona door de straten richting stadion gejaagd en ons overkwam niks, behalve dat we nog 47 keer een politiebus kruisten, met daarin waarschijnlijk achterdochtige agenten, die zich afvroegen waarom wij ons eerder niet uit de voeten hadden gemaakt.

Ode aan Rinus

2007-02-02T00:12:00.000-08:00

Als ik de afgelopen weken ergens heen wilde fietsen, dan leek het of ik constant een heuvel van een graad of 90 aan het be-collen was. Oh. Mijn fiets liep overal aan en wilde niet meer uit de zwaarste versnelling. Na twee straten was ik gegarandeerd doorgezweet en moest ik best wel huilen.

Dit lijkt klein leed, maar in Utrecht hebben fietsenmakers dus De Macht. Als je een nieuwe bel wilt, dan vervangen ze meteen zowel voor als achter je binnen- en buitenband en rekenen je daarvoor 150 euro; en dit vindt iedereen normaal, want het gebeurt heel de tijd. Klote, maar je berust er in.

Ik wilde dus niet naar de fietsenmaker. Tot ik aan Rinus in de Twijnstraat dacht. Hij ziet er uit als een piraat met een lange witte baard en wit warrig haar. En anderhalve tand (en een trek-been, maar het kan ook zijn dat ik dat wil, en dat dat niet echt zo is). En -ECHT WAAR, hoe mooi is dit??- hij heeft in zijn zaak zichzelf en zijn voorvaderen (die voor hem de fietsenwinkel hadden) in een Mount Rushmore- wandschildering verwerkt.

Ik dus naar Rinus. "Ik weet dat je m niet meer kunt 'herstellen zoals het hoort' maar als je het beter kunt maken dan het nu is, dan ben ik al heel blij." Hij zag de wanhoop & tranen in mijn ogen en beloofde zijn best te doen.

Enige dagen later kon ik mijn lieve fiets ophalen. "Ik heb de banden opgepompt, alle dingen die aanliepen zó verbogen of weggewerkt dat je er geen last meer van hebt. Ik heb m ook in een normale versnelling gezet en verder gewoon nog wat dingen verbogen... Nu doet hij het weer prima. "

Ik trok mijn portemonnee. Had dertig euro gepind.

"Dat is dan twee euro alstjeblieft", zei Rinus.

Ook Freia maakt vanalles mee

2007-01-30T00:05:00.000-08:00

Freia mailde mij, ter illustratie van de ruigheid van haar leven, gisteren dit:

Stel: je komt vanmorgen net onder de douche vandaan, hoort gescheld en gebons buiten op straat. Je kijkt stiekem (want naakt) door de gordijnen en ziet een meneer tegen zijn raam(!) trappen.
De ruit wil tot grote frustratie van de boze meneer niet stuk. Deze meneer pulkt vervolgens een stoeptegel uit de straat en werpt hem door de ruit. Tevreden klimt hij naar binnen en valt in een comateuze slaap.

M. en ik hebben dus de politie maar gebeld, en die zijn even gezellig langsgeweest. Hihi, en dat op de maandagochtend.

En aangaande de foto. Stel. Je ligt al enige honderden jaren tevreden in je met-afbeelding-van-jezelf graf, lekker warm in een kerk. En dan...

zetten ze ineens een biechtstoel op je hoofd.

(Mhihihi!)

Duik in een Italiaans medicijnkastje en vind:

2007-01-25T07:49:00.000-08:00

In Rome had ik hoofdpijn. Ik ben dan niet zo van 'ik ga dit verdragen'; ik wil gewoon paracetamol etc. en dat het ophoudt.

Mijn paracetamol was op en Freia's ook bijna, dus keken we even in de medicijnkast van Lorenzo en Alessandro. Ze hebben daar dus (om met Jamie Oliver -in de aflevering dat hij bij de monniken op bezoek is- te spreken) pills galore. Voor echt ALLES,

en ook TEGEN alles.

Onze mooiste vondsten waren echter de 'Prontoklisma' en de 'Pedo Rex'. Die dus een doe-het-zelf-fles-met-angstaanjagende-tuit en 'iets voor op je voeten' zijn.

Alleen daarom zeg ik: 'ik *hartjes* Rome'.

Here come the water works

2007-01-22T04:32:00.000-08:00

'Gelukkig bleven we ongedeerd', aldus Nynke en Martha, en p.s. als wij dansen zien we er ongeveer zo uit
van Martha; gediplomeerd journalist, maar 4 real, ik heb dat diploma

UTRECHT- Vanmorgen zaten Nynke en ik te studeren in de UB, mensch wat een tucht enzo. Toen ging het alarm en werd er iets omgeroepen, maar ik had mijn mp3-speler op, dus?? We moesten in elk geval uit de beep en wel NU want anders zwaaide er iets, namelijk verbrandingen in meerdere graden en / of andere verminkingen.

De dichtstbijzijnde nooddeur zat uiteraard keurig op slot.

Toen begaven we ons maar sleepvoetend naar de grote uitgang, ondertussen met van ergernis weggedraaide ogen denkend ; 'FOK, ik was net lekker bezig, hebben die Shamhaarrasierers bedacht dat ze een brandoefening moesten doen'. (Dat dacht overigens iedereen, was duidelijk aan de gezichten der biebverlaters te zien.)

Maar er was dus echt iets aan de hand. Het stonk bij de uitgang naar verbrande rubber-iets. En er viel van tientallen meters hoog water op / in een verwarming, & het was water galore, mag ik wel zeggen, echt zo van ' guts' en dat dan met emmers per seconde. De bieb was dus vet stuk.

Wij dus maar weg. Scheldend & andere ladies things doend.

'Maar gelukkig zijn we ongedeerd gebleven', aldus Nynke een paar uur later, met haar handen om een kop cappuccino gevouwen (helaas zonder zo'n zilveren deken, want dat was mooi geweest voor het beeld dat ik op jullie netvlies wilde branden). 'Ik ga dus zo maar weer aan de slag, maar eerst loop ik even naar Wieger van As the World Spunks toe, want die zit achter jou, Martha'.

Masterplan

2007-01-18T01:57:00.000-08:00

Ik ben aan het afstuderen, of doe in elk geval pogingen daartoe.

Waar ik me momenteel vooral op richt is de vraag: Wat voor mensen hebben het meisje met de prei langverwacht?

Subvragen: Wie downloaden dat? En waarom? EN Waarom een prei en geen andere groente, bijvoorbeeld een kangoeroe?

Zou het een truuk van Rita zijn om een bepaald soort mensen op te sporen om hen uit te zetten?

Ik ruk mij de haren uit het hoofd om dit!!1!!1

Ik was op bol.com en OMGGGGGGGGGG

2007-01-17T06:49:00.000-08:00

Twin Peaks - Seizoen 2 (6DVD) PAL

Kyle MacLachlan, Mädchen Amick, Lara Flynn Boyle & Sherilyn Fenn
Geregisseerd door: David Lynch
Adviesprijs: € 69,99
bol.com prijs: € 49,99 U bespaart: 29 %
(Nog niet verschenen - U kunt deze titel reserveren)
Beschikbaar op 05.04.2007
6 items
Regio: 2 (geschikt voor Europa & Japan)
Releasedatum: 05.04.2007

HOE LANG hebben we hier op moeten wachten?11?!?!?!!?!? Laten we een Twin Peaks slaapfeest houden!!11!!11!!!!1!

Ik ga

2007-01-15T13:17:00.000-08:00

We wandelen door de tuinen van de Villa Borghese, de Galleria is helaas uitverkocht tot en met donderdag. Jammer, maar het park hier is zo mooi, dat we eigenlijk net zo lief buiten zijn. In de Santa Maria del Popolo hebben we net de Caravaggio's bekeken en een kaars aangedaan (het waren van die stomme lampjes). Nu slenteren we over de witte paden van het park en laten ons verrassen. Na elke bocht zien we wel een standbeeld of een vijver. De stad lijkt hier ineens heel ver weg. Het is januari, maar in de zon al 16 graden. Rome ruikt naar nieuw leven, naar lente.
Jij kunt geen relatie hebben op dit moment, zeg je. Een vriendschap voelt voor mij te veel als een uitgeklede voortzetting van wat we hadden; daar begin ik dus niet aan. Het is moelijk om je vriendschap af te wijzen en je pijn te zien. Je zegt: 'Je kilte doet me zeer'. Ik weet het, maar ik moet me staande houden. Als ik jou te dicht bij mijn hart laat en je doet het nogmaals pijn, weet ik niet hoe ik.

Uren staan we al tegenover elkaar, zo voelt het althans. Je ogen eten mijn gezicht en mijne eten het jouwe. We hebben niks meer te zeggen, of eigenlijk juist teveel.

Ik moet gaan.

Weg van deze tegels, weg van hier. 'Ik moet doorlopen', zeg ik, terwijl ik roerloos blijf staan. 'Ik moet echt weg', zeg ik na en tijdje. Ik scheur me los en begin te lopen. Omkijken doe ik niet. Lopen, gaan door de waas van tranen, gaan. Naar huis, mijn koffers pakken. Weg hier, morgen ga ik naar Rome.

Het is voor jullie bestwil dat ik de mike niet grijp

2007-01-10T01:47:00.000-08:00

Om één of andere reden denken mensen dat ik zangduo's bevolk. Op mijn vorige werk waren er een paar mij onbekende collega's die het smartlappenduo De Boa's vormden. Toen gebeurde er *iets* in het hoofd van allemaal mensen waardoor ze dachten dat mijn directe collega José en ik De Boa's waren. We werden dus ook echt gevraagd voor feesten en partijen. Wij: '???'

Vandaag stond ik in de kantine met mijn thermoskan te zwaaien, dat doe ik nou eenmaal als ik mij verveel, toen er zeer enthousiast een medewerker van de FD op me af kwam. "Wat leuk dat je donderdag op de nieuwjaarsreceptie ook gaat zingen!"

Ik gooide bijna mijn thermoskan door een ruit en nu vraag ik me af waarom mensen hier voor in de plaats niet kunnen denken van 'dat meisje wordt later Kofi Annan'.

Een ordinaire dief

2007-01-09T01:54:00.000-08:00

Onze kerstboom, hier op werk, staat nog een beetje uitgedroogd in het hoekje te vegeteren. Daarom houden wij echter niet minder van hem (haar?). Toen gisteren een studente met een gevlekte hyena-achtige belangstelling om onze groene vriend heen liep te sluipen, zei ik dan ook "Hee wat moet je van hem / haar???". Ik bekeek haar met mijn loeroogjes. "Die is nl. van ons, de mensen van De Afdeling Waar Ik Werk En Dus Loyaal Aan Ben, dusssssss...".

Het meisje bekeek mij van 'Wat ben jij een trúúhúút, laat me, ik haat je'. Met een verveeld hoofd zei ze vervolgens: "Ik wil de slinger uit de boom hebben. Ik wil 'm gebruiken voor een masker wat ik aan het knutselen ben."

Ik zei: "Dat kan niet, die slinger is van DAWIWEDLAB. Dus HELAAS."

Het meisje schold mij in haar hoofd uit voor rotte vis en bekeek mij nog eens goed opdat ze mij tegenover haar vriendinnen adequaat kon beschrijven en in de beschrijving mijn fysiek zwakkere punten lekker aan kon dikken (letterlijk en dus figuurlijk). Ze zei "Oh", en liep weg.

Ik heb meteen heel de boom leeggeragd en alles in dozen gestopt. Alleen het onbreikbare strikje aan het puntje van de boom heb ik laten zitten. Dat is zij er dus alsnog uit komen pikken toen ik naar huis was, vertelde Tanja vanmorgen.

Wat een trut!

Zijn

2007-01-08T13:24:00.000-08:00

De Musei Capitolini zijn mooi als altijd. Misschien zelfs wel mooier, nu Marcus Aurelius een eigen zaal heeft gekregen. Ik had dat nog niet eerder gezien. Het uitzicht over het Forum en het Colosseum vanaf de achterkant van het museum is prachtig. Het is druk op het forum, maar daar merk je hier niks van, de zon kleurt het het Colosseum oranje-geel. Freia en ik moeten heel hard lachen als we ons in een spleet tussen de eeuwenoude stenen worstelen en Alessandro een foto van ons maakt.
Op de hoek van het Campo de Fiori drinken we aan het eind van de middag een wijntje. We zitten buiten, een beetje mensen te kijken. Op lijkt Campo lijkt het alsof er een oorlog is geweest; overal liggen kratjes en koolbladeren, zou dit schouwspel Bruno na 407 jaar vervelen?
'Ik droom nog vaak over je', zeg ik. 'Of beter gezegd; als ik dromen heb, kom je er vaak in voor. Soms kom je alleen maar even langs, even kijken hoe het gaat, soms zeg je zelfs niet eens iets.' Ik weet niet hoe lang we hier al staan of hoeveel mensen al tegen me op zijn gebotst. Dan zeg jij: 'Ik droom ook steeds over jou. Precies het zelfde. Ik word er gek van.' De tranen beginnen over mijn wangen te glijden.

Een goed begin is het halGodwatafgezaagd!!1!1!1

2007-01-08T06:00:00.000-08:00

Ik dacht dat Freia en mijn Oud&Nieuw best wel een stomme was. Dus ik vertelde de 'inmiddels kunnen we er om lachen want mén dit was erg, luister maar'-versie aan de Groningse M.

M vertelde toen dat ze na een misselijke dag eindelijk moest overgeven, precies om twaalf uur. 'En ik weet heel zeker dat het precies om twaalf uur was', verzekerde ze mij. 'Want ik lag met mijn armpjes om de pot toen ik de weerschijnselen van het vuurwerk over de badkamertegeltjes zag trekken.'

Nja, een slecht begin is óók het halve werk, besloten we toen maar.

Terug

2007-01-06T13:09:00.000-08:00

De lucht is hier warm en veel zachter dan die in het waterkoude Nederland. De laatste avondzon strijkt over de stad terwijl we naar Termini rijden, overal gaan de lampjes aan, mensen haasten zich in auto’s en op motorino’s naar huis of naar een bar voor een aperitivo. De bomen bij het station zitten nog steeds vol met spreeuwen.
Nadat we iedereen weer in de armen hebben gesloten en onze koffers hebben weggezet, gaan we meteen mee de auto in, de stad in, pizza eten. Tot laat in de nacht zwerven we daarna van plein naar plein, we zien Bruno en het Pantheon en volgen straatjes tot we voor de Trevifontein staan. Het schouwspel van licht en water raakt me opnieuw. Dag Rome, dag geweldige stad, ik ben terug! Omarm me en betover me zoals je alle keren deed.
Het is zó druk in de stad vandaag! Op televisie zie je wel eens zo’n stroom Chinezen of andere Aziaten door een straat glijden, dan hoor je een voice over die iets bij die beelden vertelt. Daar lijkt het hier op Hoog Catharijne nu ook wel een beetje op. Geen een mens is in de massa van een ander te onderscheiden.

‘And all I see is you’, zingt Dido ineens in mijn hoofd.

Ik sta aan de grond genageld, je bent nog zeker vijftig meter bij me vandaan en ziet mij nog niet. Ik herken jou meteen, ondanks je muts en je sjaal. Dan zie je mij. Het is ruim een maand geleden dat ik je even heb gezien. Toch 'wist' ik dat ik je vandaag tegen zou komen, ook al woon je nu ver weg. Ik zeg als begroeting ‘ik dacht dat ik je bij de Media Markt zou tegenkomen’. Jij zegt ‘Daar wilde ik ook nog heen, maar ik had er geen tijd voor’. We staan roerloos in de mensenstroom als twee rotsblokken in een rivier.

De Jongen die op Haakje lijkt maakt ook een foto, zie ik nu pas

2007-01-06T09:02:00.000-08:00

Ik kreeg van Nynke en Coert het verzoek om mee te doen aan dat doorgeeftstokjestukje met 5 dingen over jezelf die bijna niemand weet oid.

Aldúúús, bitchez.

1) Bijna niemand weet hoe ik er uit zie met een vierliterfles champagne in mijn persoonlijke ruimte; of hoe ik er uberhaupt uit zie, óf hoe een champagnefles van 4 fokking liter ...

2) Ik heb een keer gedroomd dat ik met Marten Hoepla zoende. We vonden het allebei heel leuk. *Dus Marten, wat denk je ervan??*

3) Ik was fan van BZN. VROEGUUUUUUHUUUUUUR (En hee, dit kón je weten.)

4) Ik heb een haat-liefde verhouding met mijn grand foulard.

5) Nynke en ik gaan samen een weblog doen en we denken er serieus over om die 'Iets ZONDER Kasper' te dopen.

Kerst, en wat mij dan roert

2006-12-26T03:05:00.000-08:00

Het ontroerendste kerstincident dit jaar is -tot nu toe- de kerstkaart die mijn moeder kreeg van de Straatkrantverkoper die hier bij de C-1000 staat.

De man is afkomstig uit een voormalige Russische republiek en heeft zichzelf voor de supermarkt staand met een Russisch-Duits woordenboek Nederlands geleerd. Op de kerstkaart die hij mijn moeder, een vaste Straatkrantafneemster, overhandigde, heeft hij met een hanenpoterig maar vastberaden handschrift geschreven:

'Van Harte Gefeliciterd'

Wanneer ik me o.a. uit de voeten maak

2006-12-22T08:35:00.000-08:00

Ik kan best wat hebben; op vele vlakken en van aardig wat mensen.

Afgelopen week organiseerde ik het kerstontbijt van mijn Werk. Zo'n 130 mensen kwamen zich tegoed doen aan croissants, chocoladebroodjes allerlei soorten sap. De boterhammen bleven uiteraard liggen en de Stomme Gepensioneerde die te pas, maar vooral te onpas nog overal opduikt kwam (uiteraard te onpas) langs en begon te eten alsof hij tien dagen in het glazen huis opgesloten zou worden meteen zodra hij zijn vork neer zou leggen.

Kan ik hebben.

We hebben ook nog gezorgd dat de kerstpakketten werden uitgereikt, dat is net zoiets als in de middeleeuwen je hoofd door zo'n plank steken, terwijl je polsen daar ook in vast zitten. En de anderen hebben dan tomaten, als in opmerkingen over het pakket.

Kan ik handelen.

Ik heb het halve tuincentrum laten aanrukken om de tafels op te schmucken; via de telefoon heb ik de versiering uitgezocht terwijl het meisje-van-het-tuincenrum de kerstspullen beschreef als 'deze slinger is wat plukkiger dan die andere, zo met meer sliebertjes' en 'ik zou deze kersttakken dus niet nemen. Ze zien der niet uit. Je ken beter een kerstboom kopen en die dan kaal zagen als je takken wil.'

Oké, mij best. (Het zag er prima uit, uiteindelijk; ook als je niet alleen maar door je bijna dichtgeknepen ogen door je wimpers keek.)

MAAR. Ook ik heb mijn grenzen. Er moesten dus van die gruwelijke kerststerplanten op tafel. Oh, en die haat ik echt met passie; meerdere verkeringen heb ik er om uitgemaakt. Maar goed, andere mensen van Werk zetten ze neer (en ik deed snel prikkeldraad op hun blaadjes als niemand keek en dacht dan 'mhihihi').

Na het ontbijt kwamen er echter mensen op me af van 'wat doe je nou met die kerststerren?' (en ze keken dan verwachtingsvol). Dat gaat mij dus net even te ver. Het 'willen van kerststerren' kan ik gewoon niet mee omgaan. Zeker toen mensen zeer kemphanig begonnen te doen aangaande wie wanneer hoeveel plantjes mee mocht nemen. Ik heb toen 'hé hóóói!' gezegd en ben richting kerstvakantie gefietst; daar blijf ik de komende tijd mooi zitten.

En ook een fijne kerst

2006-12-19T00:47:00.000-08:00

Hee!11!!

Op het bovenste paarse snippertje staat: 'Ben jij nou op je sokken aan het dansen?'

Op het onderste: 'Ik heb het hier zo naar mijn zin, dus ik dacht: ik trek meteen mijn schoenen uit!'

Ik heb er bij geschreven:

Zo veel mooie dingen!

En gewoon voor het oprapen. Dit knipte ik uit 'NL30'.

N mooi 2007.

Liefs, Martha

Ik wens jou een heel heel mooi 2007! Mooie dingen je kant op!!

Schelvispekel is een echt bestaande drank, A. te A.

2006-12-18T06:39:00.000-08:00

Eheh eh! Van t weekeinde was ik in de kroeg met Maeb en Frank (www.anitahoudtvanpoezie.nl) was daar uiteraard ook. Frank dronk Schelvispekel en vertelde een depri verhaal over nadelen van het leraar-zijn; namelijk dat je niet meer als een idioot in het rond kunt dansen omdat er steeds overal leerlingen opduiken die je op de schouder tikken en 'hoi Meneer' zeggen.

Dát is stom!

Vroeger was Frank & mijn lieveligsdans om in de Tivoli te doen namelijk 'sensueel dansen terwijl iets van je lijf de muur aan moet blijven raken'. Dus je hand of je voet, maar ook je voorhoofd, rechterbil of kruin; het mocht allemaal als maar IETS de muur raakte. En ondertussen dus wel hard dansen en bij voorkeur rondjes om je as draaien.

Toen, afgelopen zaterdag dus, dronken we allemaal maar Schelvispekel (en als je dus Schelvispekel googlet dan krijg je maar een paar afbeeldingen waaronder die van de flessencollectie alhierboven afgebeeld en die van de mevrouw die er iets te veel van gedronken heeft. (Dat ben ik niet overigens; dat vrouw.))

Iemands bh-koop-pret bederven

2006-12-16T02:03:00.000-08:00

Gisteren schuimde ik de straten van Utrecht af op zoek naar relaxte bh's voor mijn oma (ik doe inderdaad seksie dingen op mijn vrije dagen). Bij de Hennes vond ik hele goede, in de aanbieding echt van 50%, dus ik blij. Er stond een meisje samen met mij naar die bh's te kijken. Ze zag hoe tevreden ik was met mijn vangst en zei: 'ze zijn leuk he?', terwijl ze er eentje met gestrekte armen keurend voor zich uit hield. Ik zei 'Ja, ze zijn echt PERFECT voor mijn oma die in januari 91 jaar wordt!!1!11!!'

Het meisje slikte, hing de bh terug en ging er snel vandoor.

Ik zat in de hooligantrein

2006-12-14T14:07:00.000-08:00

En het was zo mooi!

Tegenover mij zat een hele erge tuighooligan, en schuin tegenover mij zat een meisje dat later fo sho in een reformwinkel gaat werken, iets te naaien. De hooligan vroeg ineens 'Wat maak je dan?' 'Een veertiende-eeuwse vrouwenmuts', zei het meisje, en ze richtte zich weer op haar lap, naald en draad. 'Knap hoor', zei de hooligan vol bewondering. En na enige aarzeling vroeg hij 'Mag ik m eens passen?'

En dat mocht.

(Er ontspon zich een heel gesprek tussen hen, en op een gegeven moment zei het meisje 'In die tijd zou ik Maartje Thiesdochter hebben geheten.' De hooligan 'Tiefusdochter??' Ik WAAAAAAAAAAAhahaha.)

Take a walk on the wild skype

2006-12-13T04:13:00.000-08:00

Ik ben al maanden op skype, maar heb dus nul vrienden daarop. Is niet heel erg, maar die telefoon kostte een vermogen dus ik was gisteren ineens heel blij toen.

Gisteren zat ik als een bezetene aan een paper te werken en toen MELDDE ZICH IEMAND ALS MIJN SKYPE-VRIEND AAN EN HET WAS... KOBE!!

Ik ken Kobe van de middelbare school, maar heb m daarna niet veel meer gezien, hij was vaak in de Verenigde Staten. Maar blijkbaar heeft hij me dus weten te vinden via hyves of schoolbank of iets dergelijks. Leuk man!

Dus ik begin te skype-msn-en; Hee Kobe!
Kobe: Hi!
Ik: How's life? Still in the States? (kijk mij moeiteloos op Engels overstappen!)
Kobe: Nooo ... and my name is... Kobechen...
Ik: *denkend; doe niet zo gestoord PLIES, ik ben al zo druk* O-K-E ... Kobe-chen ... why do you call yourself Kobechen these days?
Kobe: That happinz to be my name. Chek my webside pleas.
Ik: *kijk op die link*: Kobe, why is your site in Chinese?
Kobe: Oh sorry...
Ik: I'm sorry but I thought you were a friend of mine... I'm gonna end this conversation, bye Kobe.

*Gooit Kobe-chen van skype en blokkeert m*

Kobe *vanuit een pop up*: But I sell you really chep Nike Shoes!

Kobe *vanuit pop up 2*: I am Chinese bussnes man

Kobe *vanuit derde en laatste pop up* Sorry to have mistaken your troust

Daten met een theoloog

2006-12-11T12:04:00.000-08:00

OK!

GEEN, geen 'godverdomme' zeggen.

Geen 'djiezz', geen 'Christ alive'.

Pfffffffffffffff ... gggggggggg, ik bedoel, nou... ik... mén verbied mij een woord en ik Gilles de la Tourette het heel de avond!! En dit is geen één woord; dit is ... een spectrum, een taal...

Nouja in elk geval eerst is er het VOORWERK.

Aan uiterlijk gerelateerde aandacht: hetzelfde als normaal (als in 'wanneer ik een date heb'-normaal). Extreem veel tijd steken in het jezelf er nonchalant(-elegant-sexy)-en-dat-kost-mij-nul-moeite uit laten zien. Dat kost uren, mannen, dat jullie het even weten.

De plaats-date vooral aan hem overlaten (hopen dat het nhhhhhhhhhhhiet het café bij mij op de stoep is, want dan komen gegarandeerd 12 mensen die ik ken ' ineens' ook daar iets drinken) ...

Maar wacht. Het is een theoloog. Ken ik kerken met een bar?? -> want dan spreken we vast in zoiets af... Ik ben benieuwd ... *??* Is er iets te doen in die Paardenkathedraal waar ik altijd over hoor?? (Geen idee.)

Nou het werd dus Springhaver. (Na een telefoongesprek wat één grote spraakverwarring werd, maar allee, we hadden elkaar dan ook herontmoet tijdens de film Babel dus spraakverwarring, hahaha, ik vond het wel wat hebben, hij niet, want hij had me s middags een sms gestuurd die ik niet had ontvangen en waar ik dus niet op had geantwoord (we spreken nu over 20.00, en we zouden om 20.30 afspreken, maar we hadden nog niet gezegd waaro) waardoor hij mij geergerd opbelde (om 20.01) van 'of het niet door ging omdat ik niets liet horen' en ik 'hahahá' (spanning), 'nee ik wil afspreken, maar mijn telefoon = gek etc. en ik had je sms niet gekregen en maar ik zie je graag'.)

Wij dus in Springhaver en wij zo van "studie, studie, terroristen, pastoraat, familie, vrienden, inzichten, wijsheden, voorbije liefdes, Utrecht, sigaren" (toen zei de serveerster 'die mogen hier niet' en haatte ons vanaf toen). Wij: "bier, wijn, kamers hebben, druk zijn, schrijvenschrijven, journalistiek , afstuderen; of nog niet, allemaal café's, schrijvers, blog, Connie Palmen, In der Beschrankung zeicht sich erst der Meister, haha, jij zei dat en ik schreef dat vanmiddag!". En toen was het ineens kwart voor twaalf.

Wij naar buiten. Mijn adem veranderde in wolkjes toen ik mijn fiets pakte en hij zei 'ik fiets wel even met je mee naar huis'. Ik zei 'oké' en deed mijn lampjes op mijn fiets. Hij zei: 'Ik heb geen lampjes' en fietste sloom een rondje voor de kroeg.

We fietsten weg en ik had het koud, ik kwam langzaam op gang terwijl de kou ik mijn knokkels begon te bijten. Ik stapte af om mijn handschoenen aan te doen en mijn muts op te zetten, vijf huizen voorbij de kroeg. Hij zei ineens: 'Hier sla ik dus af', en terwijl ik mijn haar achter mijn oren en uit mijn muts deed, maakte hij vaart en ging er vandoor. Hij riep nog iets over zijn schouder, maar ik verstond het niet. Ik zei dus maar 'dag?'.

Ik zag hem gaan en dacht bij mezelf 'hij fietst alsof JUIST DIE hem achterna zit'.

En toen dus niks meer. Amen!

(En op de foto is duidelijk mijn muts te zien, die ik dus rock, en waar het dus niet aan kan liggen allemaal. En - nog prominenter- op de foto te zien is: Martin. Hij heeft het verhaaltechnisch dus afgelegd tegen de theoloog, want anders had ik een verhaal geschreven over hoe Martin me vorige week uitnodigde voor zijn verjaardag, maar helaas. Deze foto dus als goedmakertje.)

Let me know

2006-12-08T02:00:00.000-08:00

Heu!

Ik heb het druk. Ik heb twee verhalen te vertellen, maar heb er maar tijd voor eentje. Welke willen jullie horen?

1) Het uitgenodigd worden op de verjaardag van je ex (incluis andere ex-vriendinnen en familie)

2) Het een date hebben met een theoloog en hoe dat afliep (amen)

Ik lees t wel, hooooi!

M

Freia ook, hoor

2006-12-05T01:57:00.000-08:00

jarig dus.

Niet alléén Sinterklaas is dat vandaag! (Of nja, het is eigenlijk de sterfdag van de sint vandaag, maarJAAAAAAAA. Een knies die daar op let.)

Gefeliciflapstaart, Griet! En dat we nog maar vele jaren neplachend in de keuken van je vader worst mogen snijden op zijn verjaardagen. Mhihihi!

Pizza Morte

2006-12-03T06:44:00.000-08:00

Vrijdag kwam ik thuis. Ik had iets teveel gedronken. Het rook naar afgekoold, beneden bij de voordeur al. 'Dizz nie goe', dacht ik toen.

En inderdaad. Met het bestijgen der trappen werd de kaastomaatinfernogeur steeds penetranter. Toen dus de keuken. Iemand had -waarschijnlijk- een dode pizza. Treurig, naar, medeleven etc. Maar. Waarschijnlijk had deze weer alleendoorhetlevenmoetende eerder op deze vijdagavond besloten om zijn overleden pizza in mijn oven te cremeren. Tot hij zwarte ronde korst was. Toen heeft de nabestaande de as van de pizza over het hele aanrecht geschraapt (bij gebrek aan strooiweide??). En de doos op de keukenvloer gegooid. En toen doej.

Ik heb overwogen Moderne Manieren te mailen (check de website van Trouw; fotootje van een vrouw, zo'n klein blokje) om te vragen of het gepast was als ik een kaart zou sturen aan de nabestaande, of dat dat zou getuigen van lomp- en achteloosheid mijnerzijds.

Ik weet dat soort dingen nooit zo goed.

Het is groter dan ikzelf

2006-11-30T23:59:00.000-08:00

Mijn haar dus. Dat is momenteel mad and out there. Gisteren zag ik mezelf en ik dacht 'Hermione', -kapselgewijs dus. Dus ik doe wat ik altijd doe als ik me realiseer dat iets echt niet langer KAN OP DEZE MANIER.!!1!11!!!!

Ik bel iedereen.

Moeder, vriendin 1 tm 4, vriend 1 en vriend 2. Altrecht.

En de kapper, in dit geval. Om 10.20 uur vandaag kan ik terecht en de Haarmeister heeft me bezworen dat hij zijn best zal doen om mijn haar langer te knippen en te zorgen dat het nooit meer, of in elk geval vandaag niet meer, zal pluizen.

Ik droomde dat je dood ging, en ik je vader troostte

2006-11-30T01:19:00.000-08:00

Het is alweer even geleden, de stormen zijn geluwd. Ik ben niet meer boos, soms nog wel kwaaiig, gewoon, omdat je me hebt gekwetst.

Toen ik je laatst weer zag, en jij mij; met andere ogen. Of juist weer met dezelfde ogen, het is maar hoe je het bekijkt. Ik zag je weer stralen, weer lachen, weer vallen...

Ik zag jou toen, en in een flits onze liefde voorbij komen. Het strand, die nachten bij de openslaande deuren op de bank, het uitzwaaien vanaf het balkon, de mailtjes, Nina Simone en de verhalen, zo veel verhalen.

Je wilde me iets zeggen, toen ik je dus laatst weer zag. Ik wilde niet luisteren. Je praatte dus maar wat over koetjes en kalfjes terwijl ik met mijn armen over elkaar en een stroef gezicht naar je luisterde.

J. zei gisteren tegen mij 'ik ben benieuwd naar wat hij eigenlijk echt te zeggen had'.

Excruciating paiiiiiiiiiiiin!

2006-11-28T01:16:00.000-08:00

Soms heb je van die oerneigingen van 'ik wil jou pijn doen'. Meestal heb je dat als iemand bijvoorbeeld iets tegen je broertjes doet of tegen babyeendjes, maar soms heb je het ook om kleine dingen.

Ik althans.

Soms heb ik een bijzonder kort lontje en wil ik al prikkeldraad op iemands arm doen als ze voordringen bij de kassa of met zijn drieen naast elkaar blijven lopen op de stoep, zodat ik met mijn neus langs de gevels moet schuren om mijn weg te kunnen vervolgen.

Nu heb ik daar iets pepperspray-esques op gevonden. Ik ga de deur niet meer uit zonder gezichtsreinigingsdoekjes van Albert Heijn eigen merk in the bag. Zodra iemand een pas scheef zet, duw ik hem zo'n doekje in het gezicht en begin verwoed te boenen.

Opperhuidschade, zeg ik je, tot de derde macht. En prikken (als in 'met een nieuwe schuurspons met kracht in je gezicht wrijven en daar dan nagellagremover overheen gieten') en dan is het rood en dat duurt zeker 24 uur.

Peace out, y'all!

Links

2006-11-23T00:53:00.000-08:00

Gisteravond waren Nynke en ik in de Escape in Amsterdam. Daar wachtte de PvdA de verkiezingsuitslagen af. We weten allemaal inmiddels dat het een beetje, nja, ok, BEHOORLIJK, jammer was voor Wouter etc., maar we waren er gelukkig het meest omdat Nynkes broer (één van de -s die Nynke heeft, moet ik zeggen) in het campagneteam van Wouter had gezeten, we wilden hem laten weten van 'wij zijn er' en om hem te verdedigen tegen willekeurig wie, bijvoorbeeld de Bekende PvdA-Vrouw met blond haar die tussen een paar gulzige slokken wijn door keihard ging zeggen 'het was een KUTcampagne' (wat ben je dan voor ho).

Het werd na het bekendworden van de uitslagen geen mega-Tanzfest, niet heel raar. Nynke en ik waagden als enigen toch een paar moves. Omdat wij opgewekte types zijn, maar ook omdat de zwerm journalisten niet op ons af kwam om te vragen op wie wij hadden gestemd.

En ik dus niet 'Femke Halsema' (en hóe!!) hoefde te zeggen.

Hoewel ik me daar uiteraard niks voor schaam; maar volkswoede, Hoekse & Kabeljauwse twisten; liever niet op doordeweekse woensdagen.

In mijn hart moet ik huilen, maar ik doe nonchalant

2006-11-19T12:04:00.000-08:00

Dit weekeinde was het Smartlappenfestival in Utrecht. Hoe. Heerlijk. Is. Dat??

Nou, héél, dus.

We waren in De Zaak (met Markje en Freia dus en met mij) omdat we daar al een aantal jaar in het rond slieren & dat ons uitermate bevalt.

Binnen een kwartier waren we vrienden met een groep mensen uit Kerkdriel. Hoofdpersoon in deze groep was een Overleden Mevrouw. De groep bestond uit haar man, haar broer, de buurman van haar broer en haar beste vriendin (en nog 28 *geen grap geen grap* anderen, maar die waren ergens anders aan het hossen).

De Overleden Mevrouw was altijd helemaal gek geweest van smartlappen en dito festivals, dit was het eerste jaar zonder haar. De groep had het leuk en we dansten en zongen allemaal op alles mee. Als de man van de Overleden Mevrouw het moeilijk had, gingen de anderen hem omhelzen.

De beste vriendin van de Overleden Mevrouw werd gebeld. Toen ze terug kwam vertelde ze 'mijn enige dochter staat op het punt om te bevallen, om de vijf minuten heeft ze weeen. Het is mijn eerste kleinkind'.

"WOW', dacht ik. 'Deze groep IS een levenslied!!'

(mijn hart pinkte een traantje weg, maar ik bleef inderdaad)

Als hij stuk is, dan is de tv eigenlijk maar een grote sta-in-de-weg

2006-11-17T02:05:00.000-08:00

De Opening van de FMR is achter de rug. Ik heb dagen als een idioot in het rond gerend met minstens twee telefoons per oor terwijl ik iedereen die ik onderweg tegen kwam aanmoedigingen of -wijzingen toeschreeuwde - met schuim op de mond en post-its aan al mijn vingers.

Nu is de rust weergekeerd, de opening was een succes en ik heb nog geen poederbrieven gekregen van de facilitaire dienst of anderen, dus ik zeg wahoe.

Nu ik weer tijd heb voor dingen als 'knipperen met je ogen', en 'courgettes' en andere dingen die het leven aangenaam maken, dacht ik van 'laat ik es de tv aanzetten en kijken of het inmiddels al kerst is ofzo, want ik ben de tel een beetje kwijt'.

Toen was dus de tv, of eigenlijk de kabel stuk, kwam ik achter nadat ik drie kwartier op de afstandsbediening had getwisterd.

*ogen open gesperd, mond scheef open gezakt en zó ver onderuitgezakt op de bank hangen dat mijn kin mijn sleutelbeen raakt*

Mha haha haaa há

2006-11-14T06:15:00.000-08:00

HEERLIJK!!! Freia en ik gaan oud&nieuw in Rome vieren!! Met passie!!

Ik buig voor jou

2006-11-10T00:54:00.000-08:00

Mijn baas; degeen die bepaalt welke werkzaamheden ik doe en wanneer, is niet een directeur of een manager of iemand van soortgelijk kaliber. Het is ons kopieerapparaat. En dat is me een kut, je wilt het niet weten. Ik haat het ding zo-ho-ho. Echt met verzengende passie, kan ik wel zeggen.

Het ding doet (bij voorkeur) niks. En zeker als je meerdere kopietjes wilt; vergeet het maar. Printen? P hhhhhhhhhhhhhhhhhh áhááá ááá! Van welke planeet kóm jij?? En hij doet alles vergrendelen wat je er heen stuurt; en geeft het niet meer vrij. Maarrr hij gaat wel wel alles bewaren in zijn geheugen; zodat je altijd achteraan staat en een eeuw moet wachten (op niks, overigens, op helemaal niks, maar toch).

En hij zegt altijd van 'me la is open doe er ff wat aan'. Dan kan je op de la beuken wat je wil (even voor de goede orde; de la zit natuurlijk al die tijd gewoon dicht) maar je krijgt gewoon mooi niks.

Het tapijt tussen mij en het kopieerapparaat is afgekoold van de hoe vaak en hoe snel ik er over heen loop.

Ik hou best van de techniek etc. maar met een kopieerapparaat-printer is het toch echt zo, dat hoe meer hij kan, hoe meer er standaard stuk gaat.

GEDOE!!

Van het Uitgaan tot Nu

2006-11-07T06:03:00.000-08:00

Ik zal jullie eens even bijpraten over hoe de dingen erbij staan. Zaterdag gingen Nynke en ik uit met Maeb en A. te A.

Eerst hadden we gegeten en gekletst en dat was allemaal heel erg leuk. Vervolgens deden we onze dixo-pakken aan om in te gaan dansen. We belandden in de Havana en dansten daar met andere losgeslagen mensen in het rond, het was heel grappig.

Tot ongeveer 02.00 uur, want toen werd ik ziek. Ik mhhhoest naar buiten. Ik voelde zo *wriew wriew* in mijn hoofd en buik. Toen zijn we dus maar naar huis gegaan. Nynke en Maeb gingen dapper voorop en A. te A. sleepte mij professioneel achter hen aan richting Ledig Erf.

Toen kwamen we thuis en de buitenlucht had me goed gedaan. Maar op mijn kamer rook het dus niet naar buitenlucht, maar naar de eerder die avond gegeten gebakken aardappels. En dat was teveel, mijn maag dacht 'uééérk!' en voor het eerst in zeer lange tijd lag ik een paar seconden later de pot te omarmen omdat ik van die gebakkenaardappeltjeslucht moest overgeven.

Ik ben vervolgens eigenlijk nah, ziek geweest zegmaar. In bed liggen, slapen, niks eten, hoofdpijn, ik ben sinds ik 14 ofzo was niet meer zo ziek geweest.

En dat is dus best een tijd geleden, want vandaag vier ik mijn 27e! Verjaardag!! (En ik kon vandaag alweer een kentenbol eten, dus dubbel hoezee.)

Ik had nooit zo'n beeld bij die film

2006-11-04T01:17:00.000-08:00

Donderdag keek ik samen met De Jongen die op Rutger Hauer Lijkt de film 'The Bodyguard'. Ik snapte er niks van, maar DJdoRHL wel. Voor de andere mensen die ook denken van 'wiew ik snap dat ook nooit', laat mij dit voor je ontrafelen:

Kevin Costner kan heel goed zingen (in de film dus). Hij moet daarom tegen zichzelf en anderen worden beschermd en dat doet Whitney Houston want zij is De Beste Daarin.

Whitney Houston heeft een speciale gave; ze doet gedurende de gehele film veel aan buikzingen om hem gerust te stellen. (Let maar op; dan hoor je haar zingen, maar dan beweegt haar mond helemaal niet!!1!!!!11!)

Pistolen, sneeuw, een kind en een zus, iets met ene Oscar (schimmig figuur) en een geavanceerde schietcamera.

En dan op het laatst is Kevin dus die oude vrouw en dan loopt hij naar achter op de boot en gooit de ketting met de blauwe steen, waar het iedereen om te doen is, overboord.

...

En Osama is op Whitney, mhihi!

Hond eet hond

2006-10-31T23:59:00.000-08:00

Gisteren ging mijn broertje met een vriend naar Dog Eat Dog. Ze speelden in de Stairway to Heaven voor maar tien euro; koopje dus. Ik heb Roelof vanmorgen niet meer gezien, want ik moest werken en hij is dus ergens in mijn huis gaan liggen slapen, naar ik aanneem, zonder mij verder te storen.

Ik hoop dat het leuk was, maar ik denk van wel, want vannacht om kwart over twee kreeg ik een MMS van Roelof die heette 'Ik met de zanger'. Op de foto was de zanger van Dog Eat Dog prominent te zien, met de arm van Roelof om zijn nek geworsteld en helemaal aan de rand van de foto staat een strookje Roelof; met een hele brede lach op zijn gezicht.

(ik zag het puntje van zijn mondhoek, dus ik weet dat hij lachte)

Erik = ok

2006-10-31T05:41:00.000-08:00

Hij doet het niet omdat hij de voorzitter van de UHSK is, of fietsheld, of een groot acteur of omdat hij twee studies tegelijk doet en ook nog eens goed kan koken en daarnaast een baantje als fietskoerier heeft en al helemaal niet vanwege de foto van Erik-in-bruidsjurk die boven zijn bed hangt.

Erik komt altijd naar buiten rennen als ik iets niet kan vinden om op straat te gaan springen en zwaaien (hier moet je zijijijn!) , gewoon omdat hij aardig is.

VET knap

2006-10-30T01:56:00.000-08:00

Ik sprak van de week met Erwt. We wonen in hetzelfde huis, maar kwamen elkaar op straat tegen. Erwt studeert Diergeneeskunde. We hadden het over wat we die dag zoal hadden gedaan. Ik van "nouwwe ... ehmm.. ja, werk. En ik had een tosti gegeten." Ik vond dat zelf helemaal niet gek voor zomaar een doordeweekse dinsdag. Maar ik werd dus vet getopt qua ruigheid door Erwt.

Erwt, een kauwgompje in zijn mond stoppend: "Ik heb een baarmoeder geopereerd."

Ik: "Oh, wat voorre?"

Erwt: "Een dode."

Ik: *phoe, hiervan ben ik dus onder de indruk-ogen opzettend* "Van welk beest?"

Erwt: "Een koe."

...

Ik: "Oh ... enne... wordt hij nu weer levend, denk je?"

Erwt: "Ik denk het wel, want ik was echt vet goed want de hechting bloedde echt helemaal niet."

Ik bleef hierna hevig geimponeerd in mijmeringen verzonken op de stoep achter.

Pfffft, noem mij Slaphart

2006-10-26T04:29:00.000-07:00

Gisteren fietste ik naar de sportschool. Het was echt van dat mistige miezernovemberweer. Ik ademde de vochtige lucht in en rook de natte bladeren op de grond. De mist maakte druppeltjes aan mijn wimpers en ik dacht 'ik ben blij dat ik een warme jas en broek aan heb'.

En toen, zonder dat ik het wilde, dacht ik er achteraan 'en ... mén wat ben ik blij dat ik Braveheart niet ben ... want dan had ik heel mijn leven in zulk weer moeten rondpaardrijden; met veel te veel blote ledematen'.

Niet erg heroisch van me, maar wel echt waar.

De Bednestdagen

2006-10-23T12:34:00.000-07:00

De bednestdagen. Suffig in bed lezen, lelijke sokken aan hebben. Beetje slapen, veel denken. Zo veel mogelijk dingen aan de soktopus te drogen hangen, in de zon.

Bellen. Ogen dicht en de gedachtenvideoband nog een keer opzetten en bekijken. Hoe ging het precies? Wat zei hij? Wat zei ik toen?

Wat bedoelde hij daarmee? ... Wat bedoelde ik eigenlijk?

Waarom?

En vooral; waarom zo?

Linda en Meike

2006-10-20T04:33:00.000-07:00

Vanavond hebben Markje en ik onze jaarlijkse 'Linda en Meike'- avond. We gaan dan uit eten en uit drinken en vee-hee-heel kletsen. Niet dat we elkaar weinig zien; we zien elkaar heeldetijd, maar Linda en Meike is iets bijzonders. Wij koesteren en waarderen dat.

Linda en Meike zijn een paar jaar geleden ontstaan in de vroege ochtenduurtjes in een ondergrondse disco te U. We wilden niet uit, of althans we wilden wel even wat doen maar waren verrot, dus we sleepten ons met vieze kleren en half opgemaakte gezichten naar het discohol ("maar we gaan echt om 1 uur weg, maar echt, maar echt want anders lig ik op de bar te slapen, maar ECHT" *met vingers naar elkaar wijzen en wijd opengesperde ogen om vooral het woord 'echt' veel kracht bij te zetten*) en vanaf het moment dat we binnen stapten was het één en al energie en lachen en gratis drank en lollige mensen en TOP.

Het was zo'n avond waarop iedereen je vriend wil zijn en alles relaxed en makkelijk gaat en je met iedereen kletst en dat alle grappen leuk zijn en iedereen interessante dingen vertelt en je veel aan het drinken bent, maar hele goede gesprekken hebt en het heel erg met elkaar eens bent; allemaal.

Behalve dus over onze namen; Markje en Martha was TEVEEL; toen we echter stopten met onze naam in dronken oren te schreeuwen en deden of we Linda en Meike heetten, was alles weer pais en vree.

En heel de disco danste met ons mee.

Fora en fauna

2006-10-15T06:46:00.000-07:00

Vrijdag was ik in Den Haag, of eigenlijk in Scheveningen. Ik ging eten en bijkletsen met mijn lieve vriendin K. Het was gezellig en bij de Pasta Company. We hadden het over internet en wat je daar zoal kan vinden en wat onze favoriete verslavingspagina's waren. Mijnes zijn o.a. Marten en Nynke en Maeb en nupuntenel en Pink is the new Blog en sweatpantsmom en nog meer nieuwspagina's en wikipedia en google uiteraard en pagina's van beroemdheden -en die van Mark Tuitert ben ik trouwens zat en ik wil dat hij uit mijn linkenlijst adios-t!!1!11!!

K. vertelde toen over haar vorige verslaving; de kittenfora. Daar zijn mensen die hebben het dan over leuke lieve katjes; en aangezien K. zelf kleine katten had een tijd geleden, leek dat haar wel interessant. Maar mensen als dus ergens gepolemiekt wordt en mensen elkaar verbaal de hersens inslaan, dan is het wel op de kittenfora. Er zijn op allemaal ongeveer een miljoenmiljard topics waarop iedereen kan reageren. Het gaat ongeveer zo:

- Minoes 38743743298 vraagt: "Ik heb nu een maand een katje, en woon in een rustige buurt, kan ik haar al naar buiten laten, of moet ik haar langer aan het huis laten wennen?"

- Kattenliefhebber4748390933 reageert: "FOKKING dierenbeul, dat je je kat altijd binnen houdt en verstikt en alle levensplezier ontneemt, je bent het niet waard om een kat te hebben en / of te leven!"

- Kattenmama 2882819101: "Kattenliefhebber4748390933, ik ken jou wel van de andere kattenpagina's, jij bens zo'n misselijk smering goor wijf. Ik bedoel, wie laat zijn kat nou naar buiten, je dient je huisdier te beschermen en dus ALTIJD BINNEN te houden. TRUT!!!"

enzo.

Sinds vrijdag weersta ik allerlei impulsen aangaande het polemieken op kattenfora, maar ik binnenkort ben ik er zeker te vinden onder een wervelende naam als 'KATTIG' ofzo.

Visquisine

2006-10-02T05:57:00.000-07:00

Een feest is niet langer een feest, als er geen combimagnetron in het kanaal belandt.

Ookal slingers, ik zeg NEE!

In de orde van de vloerspreeuwen; de muurmuis

2006-09-26T14:33:00.000-07:00

Mijn moeder had ooit een vloerspreeuw. Ze hoorde wat op de zolder en toen mijn vader daar een afvoerpijp van de schoorsteen open maakte, kwam er met een duikvlucht een tamelijk hysterische spreeuw uit zetten. Die vloog een paar keer wild de zolder rond, rende naar een gaatje in de vloer en verdween daarin, om vervolgens misbaar te gaan maken in de zoldervloer, aka het dak van de kamers van mijn broers. Na enige dagen vond de vloerspreeuw het toch niet helemaal om over naar nest te schrijven, kwam tevoorschijn en vloog van de zolder de trap af en naar buiten.

Nu heb ik dus een muurmuis. Gisteren zat ik op de bank en het was stil, toen hoorde ik ineens een geluid alsof iemand vruchtenhagel in een hardplasticen bakje had gedaan en daar met zijn vingers doorheen zat te roeren. En dat dus in de muur. Steeds als ik op de muur stompte, dan was het even stil, maar na een tijdje werd het geluid steeds hervat.

Mam, wat moet ik hieraan doen??

Bingo!!

2006-09-25T01:45:00.000-07:00

Als kind speelde ik graag bingo. HO!! Niet meteen (ver)oordelen!!

Het wordt nl. nog erger. Ik deed dat namelijk op een camping. (Ik verdedig mij verder niet, ik hield daar gewoon van, dus laat me !!honderd&elf!111!!!!1 *doet chiq, wil eigenlijk huilen*)

Ik won overigens zelden of nooit wat. Behalve die ene keer met de paasbingo; toen nam ik 3 monstrueuze diepvrieskippen, 48 eieren en een fles goedkope bubbelwijn mee terug naar onze caravan. (Extra onhandig was, dat ALLE kinderen van onze camping op die dag dit soort hoeveelheden bederfelijke paaswaar wonnen en onze ouders het dus niet aan elkaar & de kiezelstenen kwijt konden en ze dus op het laatst kippenjam stonden te koken, uit wanhoop.)

Van de week werd ik voor het eerst in tsja, eeuwen, uitgenodigd om weer eens te bingoen. Online. Mijn wenkbrauwen raakten het plafond toen ik het betreffende mailtje las. Bingo bleek iets waar ik overheen ben gegroeid, net als het willen van die driehoekige stukjes stof die je vroeger op je badpak mocht naaien als je naar een volgend bad mocht.

Mhá!

Het zit wel snor, neem ik aan

2006-09-23T01:57:00.000-07:00

Gisteren botste Dick Bruna bijna tegen me aan. Hij draaide zijn fiets toen hij weg ging bij de pinautomaat voor mijn huis, zijn voorwiel ging daarbij rakelings langs mijn been. Hij zei: "Sorry". Ik dacht 'wat bent u lief'. Ik dacht verder aan Poesje Nel; die moest huilen omdat ze geen indiaan kon worden. En aan Nijntje in de speeltuin, en aan opa en oma Pluis, en Betje Big...

Ik vergat helemaal om te zeggen van 'het maakt niks uit, meneer Bruna'. Mocht u dit lezen, meneer Bruna; het maakte écht niks uit.

Afz. Het meisje dat gisteren ineens weer 6 jaar oud werd toen ze u zag, en daarmee te verlegen om iets terug te zeggen.

Liefde gaat door de maag

2006-09-21T01:08:00.000-07:00

Gisteren hebben Hij en ik Erg Gezond gegeten. Dat wilden we ook, hoor. Hij had tonijnsteaks gemaakt, heel lekker met verse kruiden en een beetje peper en a pinch of salt en wat sojasaus, zo sprenkelsprenkel er overheen, echt wow.

Ik had een J-Ol salade gemaakt (uit dat blauwe boek, op pagina 28-29, de Moorse salade, geloof ik dat 'ie heet); dan eet je peen en radijsjes en nonchalant gehakte kruiden en geroosterde sasamzaadjes en nog meer ultragezonde dingen.

Het was zó lekker! Toen we uitgegeten waren en tevreden over onszelf en ons gezondheidsoffensief zei ik; "ik wil een frikandel speciaal". Als balansvoedsel, zegmaar. Hij lachte, we aten appel met honing (want hee, Rosj Hasjana), dronken het laatste restje wijn en toen ging hij naar een feestje.

Toen hij vannacht terug kwam van uitgaan, klopte hij zachtjes op de deur. "Kom maar", roep ik half slapend. Even later stond hij naast mijn bed, triomfantelijk met een wit plastic zakje zwaaiend. "Je frikandel", zei hij met een lach.

Ik heb er één heel lekker hapje van genomen en ben toen heel blij verder gaan slapen.

Have you ever noticed that...

2006-09-20T06:40:00.000-07:00

Elke keer dat Robijn hun beertje door de re-styler gooit, hij meer op Chucky gaat lijken?

Toiletweetjes

2006-09-18T14:12:00.000-07:00

Op het dichtstbijzijnde toilet op werk zie je er Slecht Uit. Als je van je fiets komt en net alle trappen naar boven hebt gemount (als in Everest) en je jezelf met je afgepeigerde lijf het toilet in sleept, om te kijken of je toonbaar bent en je je zelfverzekerd de werkvloer op kunt begeven, dan. Dan wil je jezelf na één blik met Mach-1000 van alle zojuist bedwongen treden in het diepe in storten (omdat dat het snelst is en mensen je dus slechts met moeite zullen kunnen onderscheiden).

In dat spiegeltje daar aan die wand zie je er namelijk uit als iemand die bij de Kinki Kappers werkt en drie nachten niet heeft geslapen na een opperhuidverslijmend lijmsnuifexperiment, en ohja, je hebt al die tijd in de Gracht gelegen (met kleren en al). En je hebt pukkels en butsen en dus diep in je wangen geetste wallen en je bent wít en je haar is vet en in plaats van creme heb je volgens je spiegelbeeld frituurvet in je hoofdhuid gemasseerd.

Net als je dan huilend de aftocht wilt blazen om thuis onder je deken je zakdoeken vol te gaan tetteren en je moeder te bellen om je te troosten, komt iemand opgetogen melden dat je er in het toilet één verdieping lager Gewoon en dus Wel Prima uit ziet!! Het was zo fijn om te horen dat IEDEREEN moest huilen en het kijken in onze spiegel! Het was zo fijn dat iemand door de pisspits naar een ander toilet moest en er achter kwam dat het leven daar mooi en goed was.

Ik deed het van euforie bijna in mijn broek.

Wie het laatst lacht etc.- als ik tenminste de laatste ga zijn

2006-09-17T10:43:00.000-07:00

Ik stond dit weekeinde ergens nonchalant te doen met een wijntje zwierig in de hand. Het was avond of nacht en in een tuin op een geheimgedaanoverdeverjaardagsfeest en het weer was lekker en er waren hapjes en drankjes en iedereen vermaakte zich prima, op de Roessische Frau na, maar die doet er ook zelf niet echt veel moeite voor dus ja.

Net toen ik mijn haar nog eens heen en weer zwieperdezwaaide en een tomaatje at, ging iemand mij bevragen over wat ik zoal uitvoer. Ik vertelde van nou werk en studie. En om elke door mij uitgesproken alinea barstte hij keihard in lachen uit.

Ik dacht dat hij gek was.

Ik dacht het echt.

Met de beste wil van de wereld snapte ik niet wat er te lachen was aan 'ik werk en ik studeer dus' *muhihihihi* 'Op de Hogeschool Utrecht en op de UU; als je het echt weten wil' *muhihiháááá-áá-á* (hier zette ik grote ogen op en keek het gezelschap rond van; zit er een beest op mijn hoofd, zeghetmezeghetme) 'Geen beest', verzekerde iedereen me met één blik.

'Help',

dacht ik toen (help mij met (com)passie).

Hier hoefde ik geen nachtje over te slapen

2006-09-15T04:49:00.000-07:00

Ik zat reclame te kijken en toen kwam er ééntje voorbij van ik geloof Natusan. Ze hadden het erover dat je baby lekker slaapt door hun in-hun-product-gestopte lavendelsmelly. Dat zou best eens kunnen.

Toen riepen zij-van-de-reclame alle jonge ouders op om -als ze handige tips hadden over hoe je je baby rustig kunt laten slapen- contact met hen op te nemen (en hen te vertellen hoe zij hun nazaten stil hielden). Het beste idee zou dan een kinderledikantje winnen.

Toen dacht ik; denken ze bij Natusan nu werkelijk dat ouders tot deze reclame en geweldige te winnen prijs hun baby op de grond hebben gelegd of in een chipsdoos hebben gehouden tot ze een ledikantje van Natusan bij de post zouden krijgen?

Een eerste nachtrustvoorwaarde voor een kind lijkt mij namelijk toch juist dat bed?? (Als je dat niet hebt, hoe durf jij als ouder blij aan deze prijsvraag mee te doen en contact op te nemen met de Natusan zo van 'hee, ik stop altijd een speelgoedbeestje in mijn beebie zijn mond'; opdat je een ledikantje wint zodat je kind niet langer in een Croky-doos hoeft & lekker stil gaat slapen??)

Trouwens; YESSSSSS

2006-09-10T08:28:00.000-07:00

Er zijn weer kastanjes!

De eerste heb ik heel voorzichtig meegenomen. Ik had gesport en vond m nog bijna helemaal in zijn dikke groene stekeljas gehuld, op het paadje-waar-je-niet-mag-fietsen. Hij hield zich stil en gluurde slechts door een klein spleetje afwachtend naar buiten. Nu ligt hij al een paar dagen in de boom van Ons Wereldje, en elke dag gaat dat geweldige bruine oog een stukje verder open.

Zo, zó mooi!

Soms weet ik dat soort dingen gewoon óók niet

2006-09-10T08:19:00.000-07:00

Als ik naar park Lepelenburg fiets, kom ik zo nu en dan een oudere man tegen die zijn hondenriem uitlaat. Volgens mij heeft hij echt geen hond. Met het handvat van de hondenriem stevig in de hand, het klik-oogje los langs zijn knie bungelend en de blik op oneindig beent hij zijn vaste route langs het water. Nooit is er een hond; niet aan die riem, maar ook niet in de bosjes of over het gras rennend of met een tak in het water.

Best apart, toch?

Euh? En wat losse dingen...

2006-09-07T00:03:00.000-07:00

De post hiervoor had ik een paar dagen geleden al geschreven, uhmmm... dinsdag .. g.g ... ja, dinsdag om precies te zijn. Maar die wilde dus niet gepost worden door zichzelf (ik in mineur), en nu ineens wel. Ik NIET snap.

Het was een week van losse dingetjes tot nu toe.

Nieuw werk is leuk, qua dingen die je moet doen in ruil voor geld, qua mensen, qua gebouw etc. En als ik niet met de medzjik sleutel-van-alle-kantoren-lokalen-collegezalen als een kleuter om mijn nek geknoopt rond loop, word ik weggejaagd bij de koffieautomaat voor medewerkers. Het is een soort mijn amulet waarmee ik koffie-immuniteit heb (of eigenlijk thee-).

Amongst other things.

Tijdens de eerste vergadering van Hysterica (een in oprichting wezend toneelclubmensenvanGeschiedenis-iets) waren de belangrijkste punten:

- We kunnen iets met een Griekse tragedie doen ...? *vragend opengesperde ogen, scheef opengezakte monden, beetje rondkijken, niet reageren; iedereen*
- Simon is niet verloofd met zijn vader
- De daadwerkelijke vriendin van Simon is woonachtig in een terrarium
- De dochter van Simon en zijn vaderverloofdevriendin gaat Hassan Simonsdochter heten
- Erik is terug (pfft, wist ik al lang)
- Christie en Jonneke waren weg (maar dat wist ik ook al)
- Vio was er wel even, maar moest toen weg
- Ik ben verkouden
- We gaan een toneelstuk spelen, zeer waarschijnlijk ... *vragend opengesperde ogen, scheef opengezakte monden, beetje rondkijken, niet reageren; iedereen*

Laatste losse dingetje.

Franks beste verkleedfeestoutfit allerooit was als Steve; hij had al zijn bruine kleren aangetrokken. 'Steve'op het flappertje van zijn borstzakje gemaasd, en een life size opblaaskrokodil op zijn rug vastgeplankband. "Het was en babe magnet", aldus F.

How deep is your dip?

2006-09-05T09:18:00.000-07:00

Heeee! George Clooney speelt in Jessica Fletcher!! *niemand in de buurt om het tegen te zeggen*

Momenteel zit ik in mijn einde-van-de-middag-dip. Pfffft. Niks ergs op zich; ik heb er een productieve dag op zitten, maar de dip lijkt altijd gewoon erger als je nog weg moet 's avonds om iets te doen (bijv. een cursus / les / IETS etc.) .

Laat me nou gewoon een wijntje drinken, gewoon. Op de bank.

Het zijn dat op zich leuke dingen die ik ga doen (dat geluk heb ik), maar (English, people) mééén , als ik nu mocht kiezen, dan was het Jessica, wijn & I.

Het is een zomernacht in Utrecht, en ik ben hier thuis

2006-08-31T02:03:00.000-07:00

's Nachts als Utrecht eigenlijk alleen van de katten is, loop en fiets ik graag door de stad. De nachtelijk verlichte Dom blijft mooi. Na een laatste blik loop ik altijd het liefst over de Trans; even kijken wie in Lokaal 9 zitten, maar wel zelf onzichtbaar in de schaduwen blijven. Doorlopen. Vervolgens blijf ik even staan kijken op de kop van de Kromme Nieuwe Gracht 'hoe is het met de bomen en werven?' 'kan ik vanaf hier Atlas zien staan op dat hoge huis rechts?', om daarna door te gaan naar de Jeruzalemstraat. Hier ga ik altijd even op het putdeksel staan, omdat het water hier vaak hoorbaar onderdoor kolkt. Dan loop ik weer door, langs het deurtje waarachter Dick Bruna altijd met een lachje verdwijnt, om nieuwe avonturen van Nijntje of Betje Big te schrijven en tekenen. Verderop zit vaak een kat onder het krulwilgje vriendelijk te knipogen; altijd gedag terug denken. Aan het eind van de Jeruzalemstraat sla ik linksaf, richting park Lepelenburg. In de zomer zitten hier altijd wel mensen te praten of muziek te maken met een fles wijn naast hen in het gras, af en toe spelen ze spelletjes. Dan ga ik weer verder, langs het water over het klimmende en dalende pad richting de Sterrenwacht. In het park voor de Sterrenwacht, daar waar de hoge bomen als in een heksenkring staan, hou ik altijd even stil. Soms zitten daar, in het donker onder de bomen, mannen in grote leren stoelen sigaren te roken te roken, maar dat is echt maar soms. Dan ga ik weer verder, langs de stenen hond, langs het huis met de hoge plafonds, waar bij feesten de lichten aan zijn in de schilderijenkamer. Bijna thuis. Nog even langs de parkeerplaats voor de kerk en het Centraal Museum, om de bomen daar te bezweren; 'ooit heb ik een tuin met jou erin'. Dan verder langs de kleine huisjes, en met een blik op de lichtjes van Ledig Erf ben ik thuis.

Zonder het juiste gereedschap kom je nergens, en blijven je schilderijen niet hangen

2006-08-30T01:12:00.000-07:00

Schatjes,

Iemand heeft al heel lang mijn hamer. Ik wil hem graag terug, dus als jij het bent, GEEF! TERUG!! CAPS LOCK! VET GEDRUKT! *maar kusjes, hoor, als je hem terug brengt, kusjes op jou*

Hij heeft een houten stokje en de kop is zwart. Ik heb m nodig om mijn poster vast te maken, ik doe dat met spijkers ja.

(Toen ik een plaatje van een hamer zocht (google, zoekterm 'hamer'), kwam ik een plaatje tegen van een hummer, ik dacht van; djiezz spellingsgehandicapt.)

Weg van de Disketteweg

2006-08-29T00:50:00.000-07:00

Ik ga weg van de Disketteweg. In elk geval de komende maanden dan. De Hogeschool Utrecht wordt qua werk mijn standplaats tot en met december.

Woehoe! Ik heb er zin in, leuk, nieuwe dingen doen! Nieuwe mensen en weer lekker op de fiets naar werk (want heeee, ik kom op de Uithof te zitten!).

Heel, heel leuk allemaal. Totdat.

Gisteren zei Johan ineens van ' ik ga je wel missen als je weg bent'. Johan en ik delen nu een paar jaar een kantoor en daar zijn we allebei erg tevreden over. Ik zette er mijn verzameling Jezuskaarsen neer en Johan vond dat best, en ik vind het op mijn beurt niet erg dat Johan regelmatig door mijn gesystematiseerde mappen heen graait die er daarna uit zien als Sarajevo. We hebben een goed biologisch evenwicht en koesteren dat.

Ik ga Johan ook missen, bedacht ik me gisteren. Thuis heb ik toen heel hard gehuild. Nu gaat het weer prima. Zometeen gaan we koffie drinken en donuts eten en over vier maanden doen we dat gewoon weer, dan om te vieren dat ik terug ben.

Ringen en andere dingen; voornamelijk een rups

2006-08-28T01:02:00.000-07:00

Vrijdag was een dag met ringen in de hoofdrol. Maeb trouwde zijn Geheimzinnige S. en oh, ze waren om door een ringetje te halen. Ik weet dat, want ik was daar. Er was ook een chocoladefontein EEN CHOCOLADEFONTEIN en Nynke en ik dansten ' like nobody was watching' (dat is er eentje aus der Reihe ' live every day like it is your last' en 'love like you have never been hurt'). Het was mooi en ook heel erg leuk.

Vrijdag wisselde nog een andere ring in mijn bijzijn van eigenaar. Nynkes oor kreeg er namelijk eentje van piercingmeneer Remy. Ik stond toevallig een beetje te nitsen (dit is geen verschrijving van 'niksen', dit is een (werk)woord dat ik bezig ende promoot; laat mij) ... op mijn balkon. In elk geval, beneden zag ik Nynke lopen en ze zei dat ze die piercing ging nemen en of ik mee wilde. Ik wilde dat. Het was allemaal heel ruig en gelukkig zonder bloed en Nynke viel toch een beetje flauw dus deed ik maar een beetje natte lapjes op haar, maar al met al was het resultaat heel stoer en pfff check de foto (het is dat ringetje met het balletje in dat harde stukje wat eigenlijk niks met je oor zelf te maken heeft).

Ik vond ook nog een rups op het terras op vrijdag, die ik net als Paris Hilton in een mini Louis Vuittontasje overal mee naar toe wilde nemen, maar toen ik thuis kwam, en hem even op een plant op mijn balkon had gezet omdat ik moest plassen, was hij weg.

Gierige vrek

2006-08-23T01:09:00.000-07:00

SHIT! Huisbazen zijn gek geworden de laatste tijd. Of, gek; gierig. Die van ons wil ineens een hele berg geld van ons voor bijvoorbeeld een aluminium pui, terwijl Nynke en ik echt alleen als Ajax wint aluminiumfolie in huis hebben.

We gaan hem echter met stokken in zijn wielen (met gouden spaken?) steken. Pha!

We'll keep you posted.

Arg, mensen; arg, en help mij

2006-08-22T05:03:00.000-07:00

Er zit geen spellingscontrole op deze blog, en ik maak dus veel typfouten. Echt! Een paar vaste zijn; 'vna' in plaats van 'van' en 'jullei' in plaats van 'jullie' en ik typ ook vaak de laatste letter van een woord aan het daaropvolgende woord vast (spatiedefec tden kik??). Ik zelf weet wat er moet staan en kan de fouten er dus niet altijd adequaat uit filteren, daar heb ik jullei voo rnodig; ja?11?!

Heb ik jullie ooit met pindasaus op je wang door de stad laten paraderen, zodat jullie dachten van 'kijk ze kijken, ik maak de bliiiiiiiiiits' en dat je dan thuis komt en de pindasaus ziet en je je hele wandeling door de stad nog een keer in je hoofd afspeelt en nu bij alles denkt 'ohneeee, wat ben ik dom, waar je eerder dacht dus van de blits en je dus een week in bed wilt huilen? Dito open gulp, dito uitgelopen mascara en dito muis uit je gootsteen. Ik zou er iets van zeggen en je zou me dankbaar zijn.

Als je dus een schrijf- of typfout ziet, laat mij er niet mee lopen, maar dis moi.

(Maar echt; mijn moeder is Neerlandici en ik schaam me dus dood als zij een fout leest.)

Mag dit?

2006-08-21T05:13:00.000-07:00

Dit rijmt niet, naar wij dachten, EDOCH

Ik slierde dit weekeinde zo'n beetje met Freia door Utrecht. We waren in opperste staat van hysterie over welke 47e rangs b-band het poduim op Ledig Erf dit weekeinde met muziekklanken zou besmeuren (we weten nog niet hoe ze heten, maar het klonk als muzikaal gehandicapten, die niet gehinderd door enig ritmegevoel met lepels en kaasschaven op tonnen en pannen uiting gaven aan hun woedegevoel in het algemeen ten opzichte van de wereld en al haar bewoners in het bijzonder).

Toen zagen we dus dat de Albert Heijnman, die uit de reclames, die dus in ONZE Appie komt om for real boodschappen te doen, dat hij dus ... uit de Groene Winkel kwam!11!!1!

1!1

Waar moet het heen met deze wereld, is er dan echt niks meer echt etc.

!ETCETERA!

De leukste kaart allerzomer 2006; tot nu toe

2006-08-17T11:08:00.000-07:00

Deze dus, maar dan met het kuikentje in het geel. De competitie is nog gaande, uiteraard, maar tot nu toe staat deze glitterend op één.

Meteen dus nog maar één, voor Nynke

2006-08-16T02:06:00.000-07:00

A. (te U.) ; jou vertelde ik dit al. Nynke, ik weet niet of alles door de storing op de lijn goed over was gekomen maar momenteel is dit dus op de stoep aan de hand:

Vanmorgen was er de rode, daar werd ik wakker van, want die maakte herrie. Die was er dus het eerst. Toen ineens was er de oranje ook; maar die is dus omgevallen, zoals op deze nieuwskodak duidelijk te zien is. Toen kwamen de gele en de blauwe om de oranje te helpen. De rode stond er in de tussentijd dus maar een beetje bij te niksen, maar op zich kon die ook niet zo veel doen behalve de politie te woord staan, want hij dan ook met passie deed.

De gele ging dus met sliertjes aan de oranje trekken terwijl de blauwe er bij ging flitslichten en er was ook rood-wit afzetlint om het te vieren, denk ik.

De polities waren met z'n vijven en stonden erg vaak met hun vuisten in hun zijen en tenen naar buiten toezicht te houden.

Inmiddels staat de oranje weer rechtop op de rode, en zijn de blauwe en gele er vandoor. Er is nu alleen nog een kromme paal (daar was de oranje op gaan liggen) en verder is er eigelijk niks meer van te merken.

Gaaf he? Niet alleen in Almelo is altijd wat te doen (dan staat het stoplicht weer op rood, dan staat het weer op groen). Ook hier is een boel te beleven.